Door Jeroen van Dommelen
Niet elke zoekopdracht bij Google levert resultaten op. Google gaf niet thuis toen de Amerikaanse overheid vroeg om surfgegevens van zijn klanten. Google kan wel, maar wil die gegevens niet overdragen. Een principekwestie, en vanwege commerciële redenen. De rechter moet binnenkort bepalen of Google terecht blijft weigeren.
Google moet twee soorten gegevens overdragen: zoekwoorden die internetters tijdens een willekeurige week hebben ingetypt. En de indexen die Google zelf aanmaakt om zoekresultaten te presenteren. En daar heeft het bedrijf uit Mountain View, Californië geen zin in. Concurrenten Yahoo, Microsoft en America Online hebben aan vergelijkbare verzoeken wel meegewerkt.
De hele zaak begon met een wet die kinderen moet beschermen tegen online-porno. Die wet gaat ver, er staat in dat internetaanbieders verantwoordelijk zijn voor mogelijk schadelijke content. En dat ze moeten zorgen dat kinderen daar niet mee geconfronteerd worden. Maar wat precies schadelijk is voor jonge surfertjes is vaag omschreven. Gelden Rubens' schilderijen als schadelijk?
De aanbieders worden geacht in te grijpen, maar ze weten niet wanneer. Bovendien, zeggen ze, met goede software-filters is veel beter te sturen wat kinderen wel en niet onder ogen krijgen. De regering Bush vindt die anti-porno wet noodzakelijk. En wil nu aantonen dat software-filters in de praktijk weinig voorstellen.
Wassen neus
Daar willen ze de zoek- en surfgegevens voor gebruiken; als blijkt dat het via Google of AOL kinderspel is op pornosites te komen zijn die filters kennelijk een wassen neus. Vandaar de vraag van Justitie aan Google en zijn concurrenten. Geef ons inzicht in wat mensen in een willekeurige week bij elkaar zoeken via jullie sites.
Maar Google wil geen zoekgegevens overdragen. Deels vanwege de privacy van hun klanten. Daarvoor krijgt Google complimenten van organisaties die online privacy beschermen. Maar op dat argument is wel wat af te dingen: via sites als www.SearchEngineWatch.com is allang te volgen wat mensen zoal intypen bij het zoeken.
Bovendien vraagt de overheid alleen maar anonieme resultaten. Wie wat precies heeft gezocht blijft het geheim van Google. Het zijn niet alleen nobele argumenten waarom Google weigert. Een minstens zo belangrijke reden om tegen te stribbelen is commercieel: de Amerikaanse justitie wil ook graag een uittreksel van Google's indexen bekijken.
Die indexen zijn het hart van de zoekmachine; ze laten zien op welke manier Google aan zijn zoekresulaten komt. Dat zijn bedrijfsgeheimen die Google liever binnenskamers houdt. De hele zaak geeft ook meteen inzicht in alle informatie die mensen achterlaten via internet. In een peiling begin deze maand gaf 60 procent van de Amerikanen aan zich daar in toenemende mate zorgen over te maken.
Zorgvuldig
Want wie regelmatig zoekt met Google is bij dat bedrijf al aardig bekend. Daar hebben we hem weer, die man die al een tijdje zoekt naar een nieuwe Mazda, die deze zomer waarschijnlijk naar Griekenland gaat, bang is voor een hartinfarct en alles wil weten over de Da Vinci code.
Hoe meer mensen intypen, hoe meer ze over zichzelf prijsgeven. Google bewaart die informatie zorgvuldig. Zeg me uw zoekwoorden, en ik zeg u wie u bent.
»