Door Tim Overdiek
Een simpel sorry was genoeg geweest, maar door zijn koppige volharding dat een excuus niet nodig was, moet Ken Livingstone voor straf vier weken thuis blijven.
Dat betekent niet meteen dat Londen tot gierende stilstand zal komen, maar een metropool zonder zijn burgemeester is natuurlijk wel een internationale schande van formaat. Mayor Ken had het in de ogen van het Adjudication Panel for England net iets te bont gemaakt.
De burgervader had een (joodse) journalist vergeleken met een 'nazi-bewaker van een concentratiekamp'. Een formele klacht volgde, en een bijzondere hoorzitting voor het gemeentelijk tribunaal resulteerde in de schorsing. Livingstone heeft zijn ambt in ernstig diskrediet gebracht, was het oordeel.
Hij had de scribent van de Evening Standard niet mogen beledigen, hoe lastig de persmuskiet in zijn ogen misschien ook had gehandeld. Maar minstens zo onvergeeflijk was zijn pertinente weigering om tot inkeer te komen en verontschuldigingen aan te bieden.
Hekel
Dat laatste zou zeer 'des on-Kens' zijn geweest. Livingstone heeft een gruwelijke hekel aan de vijandige tabloid-pers, en het incident met Standard-verslaggever Oliver Finegold sloot naadloos aan bij die afkeer. Finegold had de burgemeester benaderd toen deze het gemeentehuis verliet, en werd getracteerd op een verbale tirade.
Het stond keurig op band, en daarmee werd de schoffering een schandaal dat maar niet wilde verdwijnen. Livingstone wakkerde het vuur eigenhandig aan door keer op keer te vertikken om het boetekleed aan te trekken. Ondanks pleidooien van collega's en joodse organisaties, die niet eens een straf wilden.
Een oprecht sorry was voldoende. Geen haar op mijn hoofd, sputterde Livingstone, die ook na de opzienbare uitkomst onvermurwbaar bleef. 'Deze uitspraak raakt de ziel van de democratie.' Hij vond dat de vermeende belediging niet als burgemeester maar als individu was gedaan, en dat het niet meer dan een impulsieve sneer was geweest. Hij was zeker geen racist.
Dat mag misschien allemaal waar zijn, vonden vriend en vijand, maar een burgemeester is 24 uur per dag in functie. Dit soort taal raakt zijn ambt, en daarmee dus de stad. Een hoger beroep bij het High Court lijkt de volgende logische stap, in een vermoedelijk radeloze poging het kostbare conflict op een sisser te laten uitlopen.
Red Ken
Want duidelijk is dat Livingstone zijn billen stevig heeft gebrand. Om het af te doen als een, hooguit smakeloze, grap is het nu veel te laat. Bovendien heeft hij vaker bizarre vergelijkingen getrokken met het regime van Hitler als hij andermans onkunde probeerde te bekritiseren. Dat maakt hem geen racist of nazi-aanhanger. Wel ontstellend dom.
Zijn bijnaam is Red Ken, verwijzend naar de ultralinkse labour-hoek vanwaaruit Livingstone zijn politieke loopbaan opbouwde. Zijn radicale lastigheid vormde zijn karakter, wat in een hectische stad als Londen best handig kan zijn. Hij groeide als inspirerend leider op 6 juli (Olympisch ticket) en 7 juli (metro-aanslagen). Daags erna reisde Livingstone pontificaal met de ondergrondse naar zijn werk.
Een met de stad, een met het volk. 'De Londenaren hebben mij gekozen, en alleen zij kunnen mij verwijderen', zei hij vrijdag. Kortom, dat Adjudication Panel vond-ie maar niks. Verwijzingen naar een zeker Neurenberg-tribunaal liet hij wijselijk achterwege.
»