Door Wessel de Jong
"A blast from the past", noemt Dejan Anastasijevic de komst van zoveel internationale journalisten deze dagen naar Belgrado. Anastasijevic is een journalist die schrijft voor het respectabele Servische Vreme en het Amerikaanse Time.
"Ik zie weer allemaal oude vrienden uit Sarajevo." Alle geruchten over de op handen zijnde arrestatie van Ratko Mladic is uitgelopen op een grote Joegoslavië-oorlogreünie voor correspondenten.
Anastasijevic is letterlijk dronken van blijdschap om weer zoveel oude makkers terug te zien, waarmee hij samen granaatscherven en sluipschutters trotseerde. Hij heeft het allemaal meegemaakt. "De oorlog in Slovenië was mijn kleuterschool, de oorlog in Kroatië de lagere school, Bosnië was de middelbare school en in Kosovo ben ik afgestudeerd," vertelt hij over zijn carrière als oorlogsverslaggever.
"Kosovo wilde ik perfect doen," zegt Anastasijevic met listige oogjes, geheel volgens de regels der kunst: objectief, scherpe analyses. Die brachten hem in conflict met het regime van Milosevic.
Informant
Toen de bombardementen op Servië begonnen in 1999 gaf de geheime dienst hem te verstaan dat hij, als Time-correspondent, werd beschouwd als agent van een vijandige natie. Als hij niet mee wilde werken als informant zou hem, of zijn familie, wat ernstigs overkomen. Anastasijevic smokkelde zichzelf, zijn vrouw en dochter het land uit en versloeg voor Time vanuit Wenen de Kosovo-oorlog.
Daarover wil ik hem spreken. Als we Kosovo hebben afgehandeld, komt het gesprek natuurlijk weer uit op Mladic. Net als de hoofdaanklaagster van het Joegoslavië-Tribunaal Carla del Ponte is Anastasijevic er van overtuigd, dat de Servische premier de van oorlogsmisdaden beschuldigde generaal kan uitleveren wanneer hij wil.
Daarom zal Mladic gepakt worden op een moment dat de Servische regering er het maximale politieke dividend uit kan slepen bij de internationanle gemeenschap, stelt Anastasijevic, die heeft getuigd in het proces tegen Milosevic. En wanneer dat moment daar is, weet alleen premier Kostunica.
"Daarna zal de wereld ons vergeten," verzucht Anastasijevic, die al zichtbaar somber bij het idee. Nooit geen correspondentenreünies meer als Mladic achter de tralies zit.
En dit zou best eens de laatste reünie geweest kunnen zijn, vreest Anastasijevic. "Als het echt gebeurt, gaat het razendsnel. Geen beelden. Alleen die van een busje dat de poort van de gevangenis in Scheveningen binnen scheurt."
Deel deze pagina
»