Justitie is een oriënterend vooronderzoek gestart in de Deventer moordzaak. In deze langslepende zaak werd Ernest Louwes veroordeeld tot twaalf jaar cel voor de moord op de weduwe Wittenberg.
De top van het Openbaar Ministerie heeft een team dat niet eerder bij de zaak betrokken is geweest, opdracht gegeven om het dossier opnieuw tegen het licht te houden en te kijken of er fouten zijn gemaakt. Ook komt er een nieuw buitenlands dna-onderzoek.
Volgens de advocaat van Louwes, Geert-Jan Knoops, heeft justitie net als bij de Schiedammer parkmoord geblunderd en zit zijn cliënt al jaren onschuldig in de gevangenis.
Keukenmes
Het lichaam van de 60-jarige weduwe werd op 25 september 1999 aangetroffen in haar woning in Deventer. Ze bleek eerst op haar achterhoofd te zijn geslagen, daarna gewurgd en vervolgens vijf keer met een keukenmes in de borst te zijn gestoken. Volgens de politie was ze al twee dagen dood.
Omdat er geen braaksporen werden gevonden, vermoedde de politie dat de dader een bekende van de weduwe was. In het onderzoek stuitte de recherche op Louwes, die sinds enkele jaren de belastingzaken van de vrouw verzorgde. Toen bleek dat hij vlak voor de moord tot executeur testamentair voor haar miljoenenerfenis was benoemd, werd hij gezien als verdachte.
Zijn rechtszaak kende een bizar verloop. In eerste instantie werd hij door de rechtbank in Zwolle vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Het gerechtshof in Arnhem besliste anders en veroordeelde Louwes in 2000 tot twaalf jaar cel.
Volgens het hof had Louwes gelogen toen hij zei dat hij op de avond van de moord niet in Deventer was geweest. Uit onderzoek van justitie kwam namelijk naar voren dat de verdachte die avond telefonisch contact had gehad met de weduwe, terwijl hij vlakbij haar woning was. Volgens L. moet er iets mis zijn gegaan met de registratie van zijn GSM-gegevens.
Maar dat was niet de enige aanwijzing die het OM had. Op een keukenmes dat op zo'n anderhalve kilometer van de plaats van het delict was aangetroffen, herkende een speurhond de geur van Louwes.
Maar Louwes bleef volhouden dat hij de vrouw niet had omgebracht en legde de zaak voor aan de Hoge Raad. In 2004 bekeek het gerechtshof in Den Bosch de zaak opnieuw, omdat er twijfel was over het vonnis. Nieuw onderzoek wees uit dat er op het mes geen enkel lichaamsspoor van het slachtoffer was gevonden en het dus niet zeker was dat het gevonden mes het moordwapen was.
Toch veroordeelde ook het Hof in Den Bosch Louwes uiteindelijk tot twaalf jaar cel voor de moord, omdat justitie plotseling met nieuw dna-bewijs op de proppen kwam. Er waren dna-sporen van Louwes aangetroffen op de blouse van het slachtoffer. Naar dit materiaal wordt nu onafhankelijk buitenlands onderzoek gedaan.
Michael de J.
De zaak is opnieuw aan het rollen gebracht door sympathisanten van Louwes. Op de website geenonschuldigenvast.nl staat dat zij messenverzamelaar Michael de J. verdenken van de moord.
De J. is kort in beeld geweest als verdachte, maar hij had een alibi. Volgens de samenstellers van de website is er nu nieuw bewijs dat dit alibi onjuist is. Daardoor zou hij weer in beeld komen als potentiële dader.
Het OM laat nu onderzoeken of er net als bij de behandeling van de Schiedammer parkmoord sprake is geweest van tunnelvisie; waarbij de politie zich van begin af aan heeft gefocust op de verkeerde verdachte en zich daar niet meer van af laat brengen.
De rechtszaak kan pas worden overgedaan als de uitkomst van deze onderzoeken daar aanleiding toe geeft. Want alleen als er nieuw bewijs is, komt er een nieuw proces. Het vooronderzoek zal nog enige weken in beslag nemen.
Deel deze pagina
»