door NOS-verslagger Jeroen Wielaert
Het beeld is vertrouwd, maar het belooft veel nieuws: de posters aan de muur bij de kassa's. Ze hangen er in alle maten, foto's, kleuren, belettering. In een grote verscheidenheid van design geven ze een overzicht van de Grote Nieuwe Oogst.
The Silent Holy Stones, met Leading Actor Danpei Lama. Blue ChaCha casts: Su Hui-Jun, Lee Wei, Lu-Yi-Ching, Leon Dai, Huang Wu-Shan. Every Other Week, A film by Felix Herngren, Mans Herngren, Hannes Holm, Hans Ingemansson. Klimt, van John Malkovich.
Road to Torino 2006, affiche met onbegrijpelijke Japanse tekens en een verstaanbare foto: een cohort skispringers naast elkaar, hun ski's als zwaarden geheven.
Kleine selectie
Het is maar een keuze uit meer posters en zij vormen maar een kleine selectie van het nieuwe aanbod van het 35ste International Film Festival Rotterdam (IFFR). Het belooft veel van wat het elk jaar weer belooft, met dat verschil dat directeur Sandra den Hamer met haar staf voor deze editie heeft bepaald dat het ook te veel kan zijn aan veelbelovends.
Dat heeft de ervaring van afgelopen jaren geleerd. Het IFFR bood zoveel aan keuzes dat het niet leuk meer werd. Daarom is het aantal films enigszins teruggedraaid en is er een duidelijke scheiding aangebracht in de locatie voor lange en korte films.
Wat blijft is dat ene, onvergankelijke adagium van een verslaafde bezoeker: Geert Mak. Hij omschreef het festival een paar edities geleden in het NOS Radio 1 Journaal heel treffend: "Het is de thermometer in de kont van de tijd".
De vaderlandse lievelingshistoricus doelde daarmee op het vele dat het IFFR jaarlijks te bieden heeft aan cinema dicht op de huid van het moderne leven, met alles wat het aan nieuwe en oude woelingen van ons aller existentie toont. Dat gebeurt in de geest van oerorganisator Huub Bals die wars was van de geliktheid en de commercie van Hollywood. Het ging hem om cinema in de puurste vorm. Daar gaat het nog altijd om, ook al is het festival sinds de beginjaren meegeëvalueerd met die cinema, in thema's en technieken.
Kleine filmcultuur
Het mooiste is dat het zo dichtbij is, in een land dat zelf internationaal gezien maar zo'n kleine filmcultuur heeft. Aan festivals geen gebrek, daarentegen: het Nederlands Filmfestival in Utrecht, Film by the Sea in Vlissingen, het IDFA in Amsterdam en nu dus weer de jaaropener: het International Film Festival Rotterdam 2006.
De thermometer? Directeur Sandra den Hamer: "We leven in een woelige tijd. Veel films gaan over het thema migratie, mensen die weg willen, die verlangen naar een andere wereld. Veel films ook die het thema religie aansnijden, van religie tot godsdienstwaanzin. Rotterdam biedt ook altijd een venster op de wereld die je anders niet te zien krijgt. Films uit Uruguay, China, Chili. Dat zie je niet op de Nederlandse televisie en niet in de bioscopen. Daar is gelukkig een groot publiek voor. Die nemen tien dagen vrij en gaan op reis door de wereld."
Deel deze pagina
»