"Waar is ie nou verdomme naar toe gegaan?'. Larry Kent slaat met vlakke hand op het stuur. Hij is woordvoerder van de Conservatieve parlementskandidaat John Capobianco. Hij doolt met zijn auto al anderhalf uur door de licht besneeuwde straatjes van Toronto, op zoek naar zijn kandidaat. Die verliet in zijn eentje het campagnekantoor kort na de lunch om bij de deuren langs te gaan van potentiële kiezers.
En nu probeert Kent hem wanhopig te achterhalen, maar dat is bijna een onmogelijke opgave: Capobianco neemt zijn mobiele telefoon niet op, en hij heeft alleen gezegd in welke buurt hij campagne zou gaan voeren, maar in welke straat precies, weet niemand.
Er is geen reden voor Larry om ongerust te zijn. De Conservative Party in Canada heeft er in tijden niet zo goed voor gestaan. Het lijkt erop dat de conservatieven voor het eerst in twaalf jaar in Ottawa de macht gaan grijpen. In de peilingen staan ze een kleine tien procent voor op de progressieve regeringspartij de Liberal Party.
De lijsttrekkers premier Paul Martin voor de Liberals en Steve Harper voor de Tories hebben elkaar in de korte campagne als kemphanen bestreden. "Ik heb sterk de indruk dat de Canadese bevolking de premier en zijn kliek beu zijn. Overal proef je de roep om verandering", zegt Larry.
Schandaal
De verkiezingen van vandaag worden gehouden omdat de regering van Martin ten val is gekomen in november. Een corruptieschandaal is zijn kabinet uiteindelijk fataal geworden. In de jaren negentig is geld dat bestemd was voor de promotie van Canada in de provincie Quebec, stiekem in de zak verdwenen van leden van de Liberal Party.
Hoewel Martin destijds minister van Financiën was, is hij persoonlijk vrijgepleit na een gerechtelijk onderzoek. Sinds het schandaal is het bergafwaarts gegaan. Toch blijft Larry op z'n hoede: "Bij de vorige verkiezingen lagen we ook voor in de peilingen. In de laatste dagen heeft Martin ons toen toch nog weten te verrassen".
Op het spel staan 308 zetels in het Canadese Lagerhuis, de House of Commons. Het land is opgedeeld in kiesdistricten en kandidaten moeten dus in hun eigen regio campagne voeren. In progressieve kamp gokken de Liberals op een herhaling van de vorige verkiezingen. "Ik vermoed dat mensen op het allerlaatste moment beseffen dat we afstevenen op een conservatieve regering, en dat weerhoudt ze ervan om op de Tories te gaan stemmen", redeneert Paul Martin.
Bovendien rekent hij erop dat de conservatieve parlementskandidaten hun ware gezicht zullen tonen: "Elke dag wordt het moeilijker voor de campagnestaf van mijn opponent om te voorkomen dat de sociaal conservatieve, uiterst rechtse kandidaten in de openbaarheid treden. Ze zitten al zo lang binnen, ze beginnen een winterdepressie te krijgen", zegt Martin in een interview met de krant The Toronto Star.
Minderheidsregering
De premier heeft niet echt reden tot lachen. Anders dan bij de afgelopen verkiezingen lijkt de voorsprong van Steve Harper ditmaal stand te houden. Hij kan alleen maar hopen dat de kiezer de conservatieven geen meerderheidsregering schenkt. Het zal voor een minderheidskabinet lastiger worden om een behoudend kabinetsbeleid op te stellen. De progressieven kunnen zich hergroeperen en bij nieuwe verkiezingen de macht heroveren.
Maar dan zonder Paul Martin, want hoewel de 68-jarige het natuulijk niet hardop zegt, en wonderen de wereld niet uit zijn, lijkt Martins politieke carriere voorbij te zijn.
Larry Kent geeft de zoektocht op. Hij besluit terug te keren naar het campagne-kantoor in afwachting van zijn kandidaat. "Eigenlijk is het misschien wel beter zo: John praat met gewone mensen zonder woordvoerders en campagne-staf. Gewoon een gesprek onder vier ogen tussen kandidaat en kiezer. Daar is John goed in", zegt Larry terwijl hij een U-bocht maakt en de woonwijk verlaat.
Deel deze pagina
»