In zijn woonplaats Haarlem is de schrijver Louis Ferron overleden. De 63-jarige Ferron overleed na een kort ziekbed. Dat heeft zijn uitgeverij De Bezige Bij bekendgemaakt. Deze week verscheen zijn laatste roman 'Niemandsbruid'.
Ferron was één van de meest begaafde, productieve en gewaardeerde auteurs van het Nederlandse taalgebied, aldus de uitgeverij. "Zijn oeuvre, waarin een fascinatie voor de Westeuropese cultuurgeschiedenis, in het bijzonder die van Duitsland, een grote rol speelt, is even opvallend als uitgebreid, en van een constant hoog literair niveau."
Ferron had een Duitse vader. Die sneuvelde in de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog werd Ferron opgevangen door zijn grootouders van moeders kant. Het grootste deel van zijn jeugd bracht Ferron door bij pleeggezinnen, internaten en kostscholen.
Schilder
Aanvankelijk wilde Ferron schilder worden, maar zijn vrouw, de dochter van schrijfster LIzzy Sara May, met wie hij op 18-jarige leeftijd trouwde, stimuleerde hem te kiezen voor het schrijverschap. In 1967 debuteerde Ferron met de dichtbundel 'Zeg nou zelf, is dit ontroerend?'.
In 1974 volgde zijn eerste roman, 'Gekkenschemer'. In de daaropvolgende jaren groeide het oeuvre gestaag. Ferron schreef naast romans ook essays, toneel en vertalingen.
Ferron werd meerdere malen onderscheiden. In 1990 ontving hij de AKO-literatuurprijs voor 'Karelische nachten'. Vier jaar later kreeg hij de F. Bordewijkprijs voor 'De Walsenkoning'. In 2001 volgde de Constantijn Huygensprijs voor zijn hele oeuvre.
Louis Ferron wordt in besloten kring begraven.
»
»
»