"Als ik de mogelijkheid zou hebben om het nog een keer te doen, ik zou precies hetzelfde doen." Vlak nadat de eis tegen hem was uitgesproken, nam Mohammed B. onverwachts het laatste woord in de rechtbank in Amsterdam-Osdorp.
Als eerste sprak hij officier van justitie Van Straelen toe, die een vier uur durend requisitoir had gehouden: "Wauw. U heeft het mooi geschreven. En u gaat mij niet onderbreken."
B., gekleed in een zwarte djellaba en een Palestijnse sjaal om zijn hoofd gebonden, had aanvankelijk gezegd dat hij zich zou beroepen op zijn zwijgrecht, maar aan het einde van de zitting hield hij een ietwat onsamenhangend betoog van ongeveer vijf minuten.
Overtuiging
Hij wendde zich voornamelijk tot Anneke van Gogh, de moeder van Theo van Gogh. "Ik voel uw pijn niet. Dat kan ik niet. Ik weet niet hoe het is om een kind te verliezen dat met zoveel pijn en tranen op de wereld is gebracht", verklaarde B. "Wat ik wel wil dat u weet, is dat ik uit overtuiging heb gehandeld, niet omdat ik hem haat."
B. zei dat hij zich heeft laten leiden door "de wet die mij opdraagt om iedereen die Allah en de profeet beledigt zijn kop eraf te hakken". Hij zou naar eigen zeggen hetzelfde hebben gedaan als Theo van Gogh zijn vader of zijn broer zou zijn geweest.
Over de politiemensen die hij voor zijn arrestatie heeft beschoten, nam hij geen blad voor de mond. "Ik denk dat zij het recht hebben om te weten dat ik niet schoot om jullie te ontzien, maar om te doden en gedood te worden."
De verdachte ontkende Van Gogh hypocriet te vinden. "Dat was hij niet. Ik denk dat hij uit overtuiging dingen zei. Dus dat hele verhaal dat ik me beledigd zou voelen als Marokkaan, of omdat hij me geitenneuker zou noemen, is niet waar."
'Laf'
B. zei te hebben vernomen dat mevrouw Van Gogh er troost uit zou putten als hij de maximale straf zou krijgen. Daarbij gaf hij nogmaals aan de volledige verantwoordelijkheid voor zijn daden te nemen. Hij zou het "laf" van zichzelf vinden als hij pogingen zou doen de maximale straf te ontlopen.
Toen hij zich weer omdraaide naar de rechtbank zei hij hoofdschuddend: "U zult het nooit begrijpen, u kunt het niet begrijpen."
Mohammed B. sloot zijn betoog af met: "Wellicht kan dit een klein beetje troost zijn voor mevrouw Van Gogh. Voor de rest kan het me niet schelen."
»
»
»