Door NOS-correspondent Lia van Bekhoven in Londen
Als je Robbie Williams niet uit je hoofd kan krijgen dan weet je dat je nog niet over Live 8 heen bent. Gelukkig bestaat er een kuur voor 'Angels': een dagje met andersglobalisten naar Gleneagles.
Het zingen in de bus tart alles wat zelfs Williams ooit geproduceerd heeft. 'G 8 what you gonna do, what you gonna do when we come for you'.
Het droomscenario, legt een Internationale Socialist uit, is door de zeven kilometer lange, dubbele omheining te breken, het golfhotel binnen te rennen en George Bush weg te zien vluchten per helikopter. De bestorming moet vreedzaam gebeuren. Op het moment, neem ik aan, dat de tienduizend agenten, de militairen in de uitkijkposten, de eigenaren van de semi-automatische geweren en de piloten van de legerhelikopters net de andere kant opkijken.
Omdat Her Majesty's strijdmachten niet overtuigd zijn van de vredelievende natuur van de kameraden doet de stadse dubbeldekker er viereneenhalf uur over om via de Schotse heuvels (toeristische route) de tachtig kilometer af te leggen. In Auchterarder bij Gleneagles adverteert het Glendevon Hotel met 'Make Poverty History driegangenbuffet £10.95'.
De demonstratie zelf toont een lichte doch merkbare verbetering in muzikale keuze. 'George Bush, we know you, daddy was a killer too'.
Bommen
In de hotelkamer in Edinburgh bejubelt het BBC journaal de onverwachte wijsheid van het Olympisch Comité Londen aan te wijzen als Olympische stad 2012. Londens kracht zijn haar openheid en diversiteit, is de conclusie. Nog geen 24 uur later zijn die eigenschappen haar zwakte als vier bommen exploderen.
Het drukste punt op het vliegveld van Edinburgh is voor het plasmascherm met Sky News. Tony Blair zegt wat iedereen vermoedt, dat dit het werk van al-Qaeda is. Dan zet een man met een walkie talkie en een lichtgevend, geel jasje de tv uit in opdracht van 'het vliegveldbestuur'. Een opstand dreigt en alleen met de belofte de hoogste bestuurder te vragen die beslissing persoonlijk aan de passagiers te komen uitleggen, redt hij het vege lijf.
Het toestel naar Londen zit zo vol met hals over kop uit Gleneagles gevluchte journalisten dat er niet genoeg broodjes zijn. Geheel in de geest van Duinkerken delen we wat er is.
Ik voel me schuldig, zegt de taxichauffeur bij Trafalgar Square, dat ik hier rondrijd. Het is alsof ik geld verdien aan de aanslagen. Ik zeg dat hij juist nu, nu alle openbaar vervoer stilligt, Londenaren meer dan ooit een dienst bewijst.
Thuis
Onderaan de pilaar van Nelson staat nog een bord met 'Thank You London!'. Hier werd gister Londens toekomst als Olympische stad bejubeld door twintigduizend burgers. Londen was toen de plek om te zijn. Na jaren van heldhaftige, meest sportieve nederlagen produceerde het een triomfantelijke Live 8 en haalde dagen later de Spelen binnen. Zelden kan de stemming zo snel en zo dramatisch zijn omgeslagen.
Donderdag is de stad rustig en serieus. Op de straten is nagenoeg geen verkeer, maar op de stoepen, de bruggen, en dwars door de parken lopen duizenden mensen met stadsgidsen in hun hand en mobiele telefoons aan hun oor. Op de een of andere manier komen de drie miljoen die dagelijks de metro nemen, allemaal thuis.
Deel deze pagina
»
»
»