"We moeten mensen redden. Een voor een, voor een". Die uitspraak van Oskar Schindler, die tijdens de Tweede Wereldoorlog 200 joden redde van een gewisse dood, is het motto van een nieuw plan van het Aidsfonds.
Onder de noemer 'Saving lives, one by one' roept het Aidsfonds mensen en bedrijven in ons land op om mensen met hiv en aids in de Derde Wereld te adopteren. Een bedrag van 400 euro is genoeg om hen een een jaar lang te behandelen.
Het Aidsfonds begint met 500 mensen in Burkina Faso, Kenia en Zambia. Een druppel op een gloeiende plaat, zou je zeggen. Wereldwijd zijn er 4 miljoen mensen met hiv of aids. Alleen al in Afrika hebben vier miljoen patiënten hulp nodig, maar slechts 325.000 van hen krijgen aidsremmers.
"Je moet ergens beginnen", zegt directeur Peter van Rooijen van het Aidsfonds. Bovendien is het effect van een behandeling groter dan je zou denken. Mensen die hiv hebben, zijn vaak jong, en hebben vaak ouders of kinderen die ze onderhouden. Met medicijnen kunnen ze weer aan het werk.
Foto
Het Aidsfonds heeft de projecten in Afrika zorgvuldig geselecteerd. Het gaat om organisaties die goede zorg kunnen garanderen, en - ook belangrijk - die mensen met hiv direct betrekken bij hun activiteiten. Het enige dat ontbreekt is geld.
Bedrijven of particulieren die geld storten, krijgen geen fotootje van de begunstigde hiv-patiënten voor op de schouw. Aids is in veel Afrikaanse landen nog een taboe, en het zou raar zijn als de verhalen van de betrokkenen hier zomaar worden geopenbaard, vindt Van Rooijen.
Bovendien zou één-op-één-adoptie het systeem onnodig duur maken.
Het geld is niet alleen voor aidsremmers, maar ook voor tests en voorlichting. Ook worden er artsen en verpleegkundigen mee betaald. Het Aidsfonds garandeert dat de behandeling, die in principe een leven lang duurt, doorgaat als de donaties stoppen.
Hoop
Dat Aids geen dodelijke ziekte meer hoeft te zijn, bewijst Vindorise Ndunda, die werkt voor de vrouwenorganisatie WOFAK in Kenia. Ndunda (36) is zelf ook seropositief, en heeft acht kinderen aan de ziekte verloren.
Toen ze ziek werd, werd ze door haar man en familie verstoten. Ze zwierf door de straten van Nairobi, waar ze verkracht en geslagen werd. Via WOFAK kreeg ze aidsremmers, en ze is inmiddels weer opgeknapt. Nu geeft ze thuiszorg aan andere mensen met hiv en aids.
Ndunda is erg blij met het initiatief van het Aidsfonds. "Dit project geeft mensen weer hoop", zegt ze.
Deel deze pagina
»
»
»