Ze kennen hem nog bij het grote Duitse keramiekbedrijf Villeroy & Boch, Bernard Wientjes. Een aimabel persoon. Kende iedere werknemer bij naam, en als ze jarig waren mochten ze een taartje komen eten bij de baas op kantoor.
De nieuwe aanvoerder van wergeversorganisatie VNO-NCW was directielid bij het Duitse keramiekbedrijf. De 61-jarige Wientjes heeft bijna zijn hele werkzame leven in de kunststoffen en het sanitair gezeten, vanaf het moment dat hij het familiebedrijf Ucosan van zijn zieke vader overnam, een elektrotechnische groothandel. Hij kon moeilijk anders als de oudste van zes kinderen.
Het familiebedrijf groeide onder Wientjes bewind uit tot een landelijk opererende onderneming met 470 werknemers. In 1999 nam het Duitse Villeroy & Boch het over, Wientjes werd lid van de raad van bestuur. Die functie heeft hij nu moeten neerleggen om de voorzittershamer van VNO-NCW over te kunnen nemen.
Speerpunten
Het familiebedrijf van Wientjes staat sterk in contrast met de internationale carrière bij Shell van zijn voorganger Jacques Schraven. Toen die in 1999 aantrad, zette hij de internationalisering van de Nederlande economie hoog op de agenda. Het polderoverleg ging hem in het begin minder goed af, al wist hij wist toch twee maal centrale loonakkoorden met de vakbeweging te sluiten.
Wientjes heeft andere speerpunten. Als oud-lid van de Sociaal Economische Raad (SER) is hij thuis in de polder. Tot juni was hij ook voorzitter van de Algemene Werkgeversvereniging AWVN, die over 600 verschillende cao's onderhandelt namens bedrijven. VNO-NCW wil met de keuze voor Wientjes duidelijk een andere koers gaan varen: soepeler overleg met de vakbeweging, minder nadruk op internationaal ondernemen.
En ook voor de roep om het internationale beloningen voor topmanagers zal niet veel plaats meer zijn. Al in 2001 bepleitte Wientjes met vooruitziende blik dat topbestuurders hun eigen lonen moesten matigen omdat ze een voorbeeldfunctie hadden.
Aangenaam verrast
En vorig jaar pleitte hij ervoor topmannen een tijdelijk contract te geven. "Liever een bonus in goede tijden, dan een dure afvloeiingsregeling bij falend beleid", stelde hij. "Te royale gouden handdrukken en optieregelingen hebben de verhouding tussen werkgevers en werknemers in Nederland geschaad." De opmerkingen veroorzaakten hier en daar wat opgetrokken wenkbrauwen onder zijn achterban, maar over het algemeen kan hij op steun rekenen.
Ook de vakbeweging is gelukkig met Wientjes als onderhandelingspartner. "Aangenaam verrast" en "zeer positief", luidden de reacties van respectievelijk CNV en FNV op de benoeming. Voor de vakcentrales is het enorm belangrijk iemand tegenover zich te hebben die makkelijk praat maar tegelijkertijd nuchter en zakelijk blijft. Iemand die zorgt dat niemand woedend de kamer uit stormt. Die rol lijkt Wientjes op het lijf geschreven.
Deel deze pagina
»
»
»