Veertig jaar lang werd Duitsland gedeeld. Muren, prikkeldraad, wachttorens en mijnenvelden hielden Oost- en West-Duitsers uit elkaar. En toen, vrij snel na de Wende in 1989 en de Duitse eenwording in 1990, verdween de grens.
Eerst verlieten de douanebeambten en bewakers hun post, daarna werd het prikkeldraad opgerold en vervolgens werden wachttorens en douanekantoortjes ontmanteld of overgelaten aan de elementen.
Naar voormalig drielandenpunt
Anderhalf jaar na de hereniging maakt historicus Thomas von der Dunk op zijn motor een tocht langs de Duits-Duitse grens. Hij noemt het "Deutsche gründlichkeit" dat de grens zo snel uit het landschap verdween. Op veel plekken die hij passeerde herinnerde alleen een tientallen meters brede strook aan de grens: alle bomen waren daar gerooid om de grenswachten meer overzicht te geven.
Von der Dunk begon zijn reis in Priwall in het noorden, een West-Duits schiereiland dat ooit alleen met een veer te bereiken viel, maar tegenwoordig weer via de Oost-Duitse landbrug is te bereiken. Hij eindigt bij het voormalige drielandenpunt met Tsjechië.
Onderscheid
Onderweg begint hij het verschil te zien tussen de grensovergangen van na de hereniging, die van vlak na de Wende en die van uit de Koude Oorlog. "De jongste zijn het eenvoudigst: er is een gat door de muur geslagen en daar is dan een weg doorheen getrokken."
"Die uit de eerste maanden na de omwenteling, toen het nog niet duidelijk was of de DDR als aparte staat zou blijven bestaan en er in allerijl nieuwe grensposten werden geopend, onderscheiden zich door een forse verbreding fan de weg en een enkele lantarenpaal of wachttoren. De oudste grensovergangen daarentegen bezaten uitgebreide complexen van douanekantoren."
Al in 1991 is te zien hoe al die verlaten gebouwen al langzaam teruggewonnen werden door de natuur.
Reis langs een verdwenen grens: Beelden van de wegroestende scheidslijn tussen Duitsland en Duitsland - Thomas von der Dunk - Van Gennep - ISBN: 9789055154180 - €16,90
Deel deze pagina
»
»
»