Rechters, etentjes en ex-geliefden

Aangepast op
Binnenland

Door Hanneke de Jonge

Het werd hoe langer hoe smeuïger, het proces tegen de 'liegende rechters', Pieter Kalbfleisch en Hans Westenberg. Hoe een ex-geliefde en een ex-vrouw het twee ex-rechters behoorlijk lastig maken.

Tijdens de behandeling van de rechtszaak maakt oud-rechter Westenberg een getergde indruk. Hij ergert zich aan de vragen van de officier. Met een zucht "het antwoord zal u wel niet bevallen, maar...". De voorzitter van de rechtbank breekt in. "Meneer Westenberg, het is de bedoeling dat u gewoon antwoord geeft."

"Ja maar", Westenberg richt zich met verstikte stem tot de rechter, "we zijn gekruisigd door de Nederlandse pers en door de verklaringen die zij (de griffier, red.) over ons heeft uitgestort". De rechter antwoordt: "we zijn hier bezig met waarheidsvinding, daar zult u doorheen moeten."

Met 'de verklaringen die zij over ons uitstort' doelt Westenberg op de getuigenis van een griffier dat hij en collega Kalbfleisch schuldig zijn aan belangenverstrengeling. Achter de schermen zou Kalbfleisch hem de Chipshol-zaak hebben toegewezen. De griffier zegt dat ze erbij was. Hij, Westenberg, kon zo in het voordeel van een vriend van Kalbfleisch vonnissen.

Kafkaësk

"Het is zo'n mal verhaal. Ik weet waarachtig niet hoe ze daar bij komt", zegt Westenberg. Westenberg is heel stellig. "We hebben nooit over Chipshol gesproken." Dat verbaast de rechter. Kalbfleisch herhaalt de woorden van Westenberg even later.

De griffier is tevens een ex-geliefde van Kalbfleisch. Twee jaar had ze een relatie met hem. Eind jaren tachtig zijn ze als vrienden uit elkaar gegaan, zegt ze. Ze wordt stevig aangepakt door de advocaten van de verdachte rechters, ze doen hun best haar neer te zetten als labiele vrouw.

Kalbfleisch zelf komt overigens een stuk beheerster over dan zijn medeverdachte. Maar ook Kalbfleisch wil wel even kwijt, zonder dat ernaar gevraagd wordt, dat "het allemaal nogal kafkaësk is", dat de verklaring van de griffier hem veel verdriet heeft gedaan en 'ongehoord' veel schade heeft toegebracht. "Ik heb zelden zoveel gestold onrecht om mij heen gezien."

In de jaren 90 werkten Westenberg en hij op de rechtbank in Den Haag. Zij kenden elkaar van de rechtbank in Haarlem, waar ze al collega's waren, maar ook van borrels, verjaardagen en etentjes, zeggen verschillende getuigen. Kalbfleisch en Westenberg zouden de vaste kern van het clubje vormen, maar dat ontkennen ze.

Eten

Op de zitting van 24 oktober heeft de officier een verrassing in de vorm van de ex-vrouw van Kalbfleisch. De officier laat een bandopname horen van een verhoor door de rijksrecherche. Veertien minuten duurt het. Te horen is een opgewekte vrouw die breeduit vertelt over de tijd dat Westenberg geregeld bij haar en haar toenmalige man over de vloer kwam.

"Dan belde Pieter: "Hans komt vanavond eten." Nou, en dan kwam Hans eten. Dat was heel normaal, want Hans was in die tijd vrijgezel."

Als de rechercheur haar voorhoudt dat de twee mannen hebben verklaard dat dat maar een keer is geweest, zegt ze heel stellig "dat is niet waar, onzin. Er zijn meer mensen die dat weten, die waren er ook wel eens bij. En bovendien, ik begrijp niet dat daar over wordt gelogen, die man zat altijd bij ons thuis te eten."

Nerveus

Ze vindt het niet prettig dat de officier de opname heeft laten horen. Na afloop neemt ze afstand van de verklaring, omdat ze naar eigen zeggen nerveus was tijdens de opname. "Maar u klinkt anders helemaal niet nerveus, ik vind u nu nerveuzer", zegt de rechter.

De rechter vraagt haar of ze van gedachte is veranderd omdat ze nu ziet welke belangen er spelen. Ja, antwoordt ze, omdat ze er nu van is doordrongen dat het allemaal heel akelig is voor de verdachten.

Kalbfleisch zegt later die dag tegen de rechter dat hij nooit meer contact heeft met zijn ex-vrouw. Dat zelfs de verjaardagen van de kleinkinderen apart worden gevierd.

Bedankt

Op 9 november komt de tweede verrassing. Het Openbaar Ministerie heeft de telefoon van de ex-echtgenote afgetapt, in de periode rond het verhoor op de zitting.

In een telefoongesprek met een vriendin zegt ze: "Je wenst toch niet actief mee te werken aan de veroordeling van de vader van je kinderen?"

De ex zegt ook dat ze wel moet zeggen wat Pieter wil, maar dat ze dat waardeloos vindt, want "Pieter liegt gewoon". Bijvoorbeeld over het gescheiden vieren van verjaardagen. Ze zag hem onlangs nog op de verjaardag van haar kleindochter.

In een telefoongesprek zegt haar zoon op de avond voor de zitting tegen haar: "mam, je weet nog wel wat je moet zeggen hè?" En in een gesprek na de zitting zegt ze tegen hem: "ik heb gevochten voor je vader, ik dek hem, ik doe echt mijn best. Daar wil ik ook wel eens voor bedankt worden."