»
Premier Rutte
ANP Door correspondent Chris Ostendorf
Willen de Europese regeringsleiders de euro redden? Ja.
Weten ze wat daarvoor moet gebeuren, ja, eigenlijk wel.
Is men het dus eens? Nee, in 't geheel niet.
Het uitgangspunt is eenvoudig. De leiders zijn het roerend eens: iedereen beseft dat de euro met de bestaande regels gedoemd is te mislukken. Ook is iedereen het er over eens dat de euro behouden moet blijven. Dat leidt tot maar een mogelijke conclusie: er moeten nieuwe regels komen, omdat de oude niet voldoen.
Magische ruil
Hier houdt gelijk de eensgezindheid op. Dat is geen probleem, in de Europese Unie worden problemen al decennialang opgelost door de magische uitruil van belangen. Duitsland en Frankrijk zijn hier meesters in. Dit is wat volgens mij de ultieme uitruil de komende maanden zal inhouden:
Duitsland is er heilig van overtuigd dat de crisis alleen op te lossen is als landen zuiniger zijn, en hun schulden afbetalen. Frankrijk is ervan overtuigd dat de crisis alleen is op te lossen als Europa met investeringen de mensen weer aan het werk helpt en de economie weer laat groeien.
De ruil is dus simpel: Duitsland honoreert de Franse wens, door in te stemmen met de vorming van een aparte begroting voor de landen met de euro. In ruil daarvoor stemt Frankrijk in met nog striktere afspraken over het aflossen van te hoge staatsschuld.
Europese minister
Dat betekent in de praktijk dat er een Europees ministerie van financiën komt, die een Europese begroting gaat beheren. Met geld uit die begroting kunnen in Zuid-Europa de klappen van de crisis worden opgevangen (de Franse wens). Datzelfde ministerie van Financiën krijgt de bevoegdheid een veto uit te spreken over begrotingen die niet deugen (de Duitse wens).
Let op: geen enkele regeringsleider in Europa staat te juichen bij het oprichten van zo'n Europese begrotingsautoriteit. Elke leider is gehecht aan de soevereiniteit van zijn land. Maar de meeste leiders geven eerlijk toe dat als je de euro wilt behouden, dat je dan dingen moet doen die je eigenlijk liever niet doet.
'Lastige Rutte'
Maar dan is er nog de Nederlandse premier Rutte. "Rutte is altijd de lastigste", verzuchten zijn collega's. In een brief aan de Tweede Kamer heeft zijn kabinet bijna alle voorstellen die op tafel liggen afgebrand. Niet te snel (bankenunie), is niet nodig (euro-begroting), willen we niet (eurobonds), geldt niet voor ons (bindende contracten over begrotingstoezicht).
Waarschijnlijk is het een onderhandelingsstrategie, waarbij Nederland het spel hard speelt. Het heeft alleen een groot nadeel: over een paar maanden zal Rutte moeten erkennen dat veel voorstellen waar Nederland nu geen voorstander van is, toch aanvaard worden.
»
»
»
»
»
»
»
»
»