»
Jan de Vries: "Het was een lastige afweging."
NOS Door redacteur politie en justitie Ilan Sluis
Hij woont inmiddels ver buiten de straal van vijf kilometer waar binnen politie en justitie nu de dader van de moord op Marianne Vaatstra zoeken. Maar destijds, in 1999, woonde hij wel in dat gebied. En daarom is hij nu een van de 8080 mannen die is opgeroepen om dna af te staan. Jan de Vries (53) was niet meteen enthousiast, maar toch laat hij vandaag wangslijm afnemen voor het verwantschapsonderzoek dat politie en justitie houden. Waarmee ze via DNA van familie bij een dader hopen te komen.
"Het was een lastige afweging. Stel dat door mijn dna een dader aan het licht komt? Mijn zoon was destijds 14 jaar. Ik weet dat hij het niet was, maar toch."
"Of stel dat uit dit onderzoek komt dat het iemand was waar ik jaren naast heb gezeten, leuke dingen mee heb gedaan? Dan komt het ineens allemaal ineens heel dichtbij", zegt hij op de bank bij hem thuis.
Privacy
En ook privacy speelde een belangrijke rol bij zijn afweging. "Ik geef toch iets heel persoonlijks van mezelf. Ik was bang dat het in de databank zou komen, dat ik er in de toekomst opnieuw mee geconfronteerd zou worden. Dat ging wel door me heen."
"Maar gesprekken met justitie hebben me overtuigd. Materiaal dat niet overeenkomt, wordt vernietigd, is me beloofd. Wie ben ik dan nog om daar dan aan te twijfelen?"
Onderste steen
Maar ondanks de vragen, de mogelijke horrorscenario's, stond voor Jan de Vries eigenlijk al vanaf begin af aan vast dat hij mee zou doen, dna zou afstaan.
"Het is noodzakelijk in dit geval. Ook voor de familie Vaatstra is het belangrijk dat er nu eindelijk duidelijkheid kan komen." De dader moet gepakt worden, vindt De Vries. "De onderste steen moet boven."
Daarom meldt hij zich, zoals hij door justitie is ingepland, zaterdag tussen tien en twaalf uur op een van de elf afnamelocaties.
Ongeloof
Het staat De Vries nog helder voor de geest, die morgen, 1 mei 1999, dat hij hoorde van de moord op Vaatstra. "Wij waren net als Marianne de vorige avond in Kollum geweest. Het was Koninginnedag. Het was een fantastische dag. Prachtig weer, ik weet het nog goed."
"En toen hoorde ik de volgende dag het tragische nieuws. Ik kon het niet geloven. Mijn vrouw en ik zijn nog naar de plek gereden waar het wa gebeurd. Ik moest het met eigen ogen zien."
Rust
De Vries weet niet hoe hij zich voelt, als hij zaterdag wangslijm af heeft laten nemen. "Waarschijnlijk geeft het rust dat ik het heb gedaan. Dat ik mijn bijdrage heb geleverd om degene die dit heeft gedaan te vinden."
Deel deze pagina
»
»
»