»
Dorian van Rijsselberghe
Fotograaf: Richard Langdon Dorian van Rijsselberghe is 'one of a kind'. Een goedlachse vrijbuiter, die vreselijk goed is in zijn sport. Vlaggendrager van de Nederlandse olympische ploeg en in Londen een van de grote kanshebbers op goud.
In de derde olympische documentaire op weg naar Londen, donderdag 19 juli om 21.35 uur op Nederland 3, geeft Ayolt Kloosterboer een inkijkje in 'De wondere wereld van Dorian van Rijsselberghe'. Hij volgde de windsurfer van WK tot WK; van december 2011 in Perth tot maart 2012 in Cadiz.
Waarom is Dorian zo'n wonderlijke jongen?
Ayolt Kloosterboer: Hij is een kleurrijke jongen. Een vat vol tegenstrijdigheden. Het ene moment is hij een coole surfdude en het volgende zit hij op klompen op een tractor. Het imago van vrijbuiter hoort een beetje bij de sport, maar hij voert geen toneelstukje op. Hij is een jongen met veel gezichten.
Hoe heb je hem ervaren tijdens het maken van de documentaire?
Dorian was makkelijk om mee te werken. Hij heeft zich opengesteld, dat is heel prettig voor een maker. Ook zijn familie heeft de deur opengezet en daarvoor moet je vertrouwen schenken. We hebben Dorian ook gefilmd op mindere momenten. In Perth was hij de golden boy, maar in Cadiz mislukte alles en zat hij flink in de put. Dat typeert zijn karakter, hij vecht zich er ook weer uit.
Is hij de beste windsurfer van dit moment?
Hij kan de beste zijn. Zijn vader zegt: "Als hij zijn kop erbij houdt, is hij de beste." Soms gaat het zo lekker dat hij in een flow komt. Hij geniet dan zo veel dat hij even niet meer weet dat hij aan het racen is en zomaar vergeet een boei te ronden. Dorian kan vreselijk goed surfen op gevoel, waarschijnlijk beter dan wie dan ook. Maar fysiek is het loodzwaar en ook als je helemaal kapot zit moet je blijven nadenken.
De docu laat een andere kant van Dorian zien. Op welke manier?
Hij is verrassend spiritueel. Niemand weet dat en hij loopt er ook absoluut niet mee te koop. Hij gaat naar, zoals hij het zelf noemt, een hocuspocus-dokter. Verder heeft hij een heel goede band met zijn ouders ("pap en mam") en met zijn coach, die een soort surrogaatvader voor hem is in de maanden dat ze van huis zijn.
Wat heb jij van Dorian geleerd?
Dat er al genoeg saaie, grijze muizen in de wereld zijn. Hij kleurt de wereld letterlijk en figuurlijk, dat waardeer ik. Zijn enthousiasme werkt aanstekelijk. Hij is een jongen met persoonlijkheid, die we nog lang niet kwijt zijn in de Nederlandse sportwereld.
Wat zijn z'n kansen in Londen?
Hij heeft zeker een goede kans op een medaille. Als hij zijn kop erbij houdt en er geen gekke dingen gebeuren, dan kan het wel eens goud zijn.
»
»
»