»
Pasok-aanhangers
??S?? / Flickr / Creative Commons 2.0 by-sa Door verslaggever Joris van de Kerkhof
Een klein, bol mannetje zit onder een poster van de leider van de Pasok, de socialistische partij van Griekenland. Hij zit op een oude stoel, achter een vervallen tafel, in een onverlichte hal.
Het is de hal van het oude partijkantoor. Sinds de verhuizing van de partij naar een paar straten verderop, past hij met een collega op het oude, lege, mistroostige gebouw.
Nee, hij wil niet op de foto. Eigenlijk had hij de deur niet eens open mogen doen. Eenmaal binnen, geeft hij een korte rondleiding. Al meteen naast de ingang is de perskamer.
Daar hangen foto's van vader en zoon Papandreou. Een foto van de oprichtingsbijeenkomst van de partij in 1974 en een verkiezingsposter met de nieuwe leider Venizelos.
Een aardige man
De kleine bolle man haalt zijn schouders op als hij de partijleiders bespreekt. De huidige baas kent hij niet. Het kantoor is anderhalf jaar geleden verhuisd, en de nieuwe leider zit er pas een paar maanden.
Papandreou junior kent hij wel. De portier vindt het een aardige man, maar wel een die verkeerde beslissingen genomen heeft.
Hij haalt zijn schouders nog maar eens op. Gisteren aan het einde van de verkiezingsdag was hij verdrietig. Tuurlijk, net als de partijleiders heeft hij ook de verhalen van de straat gehoord. De woede over de crisis.
En natuurlijk, die woede komt terecht bij de machthebbers, en natuurlijk was Pasok jarenlang aan de macht. Maar dat de afrekening zo hard zou zijn, dat had hij niet verwacht. Hij schokschoudert een beetje als hij het zegt. Hij heeft waterige ogen.
Onvoorspelbaar
Grieken zijn overigens tot alles in staat, zegt de kleine bolle portier met houthakkersblouse. In moeilijke tijden weet het land altijd wel een oplossing te vinden.
"Het ziet ernaar uit dat wij, als Pasok, de komende tijd niet zo'n grote rol zullen spelen, we zijn immers bij de verkiezingen als derde geëindigd. Maar Grieken zijn onvoorspelbaar."
Eventjes flikkeren zijn ogen, daarna gaan zijn schouders nog maar een keer op en neer.
Deel deze pagina
»
»