Panel over acht keer Sarkozy

Aangepast op
Buitenland

Eigenlijk was het een mediashow die zijn weerga niet kende, zondagavond. Op acht TV-kanalen tegelijk werd Nicolas Sarkozy geïnterviewd. Tenzij je een lange boswandeling ging maken, kon je er niet omheen. En het was president Sarkozy die werd ondervraagd, niet de UMP-kandidaat voor de komende verkiezingen.

Hij ontving de vier journalisten die de vragen mochten stellen bij zich thuis, in zijn ambtswoning, het indrukwekkende Elyséepaleis. Hoewel hij klein van stuk is, zat hij als een grootvorst achter een tafel, in een decor van goud en rood fluweel. Het moest duidelijk zijn dat dit geen campagnebijeenkomst was, maar dat er serieuze staatszaken besproken werden.

Sarkozy heeft zich nog steeds niet kandidaat gesteld, maar voelt de hete adem van de tijd natuurlijk in zijn nek. Het gesprek opende dan ook met een vraag over zijn kandidatuur. Maar daar zeilde hij behendig langs.

Panel

De NOS vroeg twee Nederlanders in Frankrijk mee te kijken naar de uitzending, Dorien Kouijzer en Pol van de Wiel. Allebei maken ze deel uit van een panel van vijf Nederlanders die al langere tijd in Frankrijk wonen en op ons verzoek commentaar zullen leveren op de verkiezingscampagne en de kandidaten.

Pol van de Wiel, student politieke wetenschappen in Parijs, had de indruk dat de bijeenkomst behoorlijk was voorgekookt. Ook was duidelijk dat de journalisten op audientie bij de president waren, en niet andersom. Sarkozy presenteerde zich volgens Van de Wiel als een echt politiek dier; hij ging er vol voor en had de regie van het gesprek volkomen in de hand. En als hij een onwelgevallige vraag kreeg, beet hij van zich af, viel de vraagsteller in de rede en zei dat hier geen antwoord op te geven was.

Dorien Kouijzer werkt op het Parijse Institut Néerlandais. Zij vond dat Sarkozy een heel gespannen indruk maakte, zenuwachtig haast, alsof hij bang was de verkeerde dingen te zeggen. Geen grapje kon eraf, viel haar op. Wat betreft de inhoud van het gesprek verbaasde het Kouijzer dat het bijvoorbeeld helemaal niet over de landbouw ging, een belangrijke sector in Frankrijk en waar veel stemmen te halen zijn.

In plaats daarvan vergeleek hij Frankrijk een paar keer met het industriële Duitsland, als een land dat het economisch en sociaal veel beter doet. Kouijzer vindt dat een beetje raar omdat volgens haar de culturen tussen de twee landen zo enorm verschillen. "In Duitsland spelen bijvoorbeeld de vakbonden een grote rol in het overleg met werkgevers en overheid. In Frankrijk wordt er meestal eerst gestaakt, en daarna mondjesmaat nog eens overlegd." Het verbaasde haar ook, net als iedereen waarschijnlijk, dat een aanstaande kandidaat vlak voor de verkiezingen het aandurft om een verhoging van de btw aan te kondigen.

Krachtige maatregelen

Pol van de Wiel heeft daar een mogelijke verklaring voor. "Sarkozy staat ver achter in de peilingen. De kans dat hij gaat winnen is op dit moment uiterst klein. Dat hij toch met een impopulaire maatregel durft te komen, wijst er volgens Van de Wiel op, dat hij wil laten zien dat hij in crisistijd niet wegloopt voor verantwoordelijkheden. En ook dat zou kiezers aan kunnen spreken. En als hij niet terugkeert als president, dan gaat hij tenminste de geschiedenisboeken in als de president die tot het laatst doorzag dat je alleen met krachtige maatregelen het tij kan keren."