» Het uitzicht uit het appartement Pauline Broekema / NOS Door verslaggever Pauline Broekema
"Hier mag u wel weer praten hoor", zegt de rondleidster tegen haar publiek. Ze had haar gevolg gevraagd stil te zijn, maar dat gold alleen op de trap naar de voordeur van Merwedeplein 37 in Amsterdam.
Het is het appartement waar de familie Frank in 1933 na hun vlucht uit Duitsland ging wonen. Het was vandaag even open voor bezoekers. Ondanks de woorden van de gids loopt de groep zwijgend rond. Onder de indruk van de kans vandaag het beroemde woonhuis van binnen te zien.
Enkele jaren geleden is het gekocht door woningcorporatie Ymere en het geeft nu onderdak aan schrijvers die in eigen land worden vervolgd. Het was nu al aan een tweede restauratie toe. Niet iedere auteur behandelde de verdieping even zachtzinnig.
Wim Kok
De bezoekers wijzen elkaar met gedempte stem op details. De slaapkamer van Anne maakt de meeste indruk. Die is gereconstrueerd aan de hand van de beschrijving die ze haar grootmoeder deed in een brief.
In de woonkamer staat een grote schemerlamp met gele kap, uit familiebezit. De lamp stond in het huis in Frankfurt am Main en werd voordat ze vluchtten geschonken aan de familie in Zwitserland. De stoel onder de lamp is een wat wonderlijk element. "Uit het Torentje, hij is nog van Wim Kok geweest", zegt de gids, alsof er niets vreemds aan is.
Wat Anne zag
De badkamer, de keuken, blauw geschilderd net als toen, de tegels met het randje, de knop waarmee de buitendeur geopend wordt en het uitzicht. Veel mensen blijven voor het raam staan en kijken naar wat ook Anne heeft gezien. De imposante huizenblokken en verderop de flat die het complex zo fraai afsluit.
"Hier was ze nog een gewoon meisje", zegt een bezoekster, als ze uitlegt waarom het bezoek haar zo raakt. Een meisje als alle anderen, maar dat wel, in juli 1942, op stel en sprong vertrok. Omdat haar zus Margot de oproep ontving zich te melden.
Voor de omgeving heette het dat het gezin Frank naar Zwitserland was uitgeweken. In werkelijkheid waren ze lopend, want trams waren verboden voor joden, met zo veel mogelijk kleren over elkaar, naar de Prinsengracht gegaan.
Gelukkig
En daar zette het meisje van het Merwedeplein het dagboek dat ze op het bovenhuis begon, voort. Waardoor ze zo beroemd werd dat op een zaterdag in december driehonderd mensen zich gelukkig prezen dat ze voor even haar woonhuis mochten zien.
Deel deze pagina
»
»
»