» Maura Visser EPA Ze werden al eens eerder 'Meiden met een Missie' genoemd, de handbalvrouwen. Aan de vooravond van het WK in Brazilië, dat voor Oranje zaterdag begint met een duel met Spanje, luidt het doel: minimaal zevende.
door verslaggever Richard van der Made
De ploeg van bondscoach Henk Groener heeft zijn zinnen gezet op deelname aan de Olympische Spelen van 2012 in Londen. Om daar te komen, moeten de handbalsters zich eerst kwalificeren voor het OKT in mei. En dat kan alleen met een plaats in de kwartfinales op het WK in São Paolo.
Op het WK van 2005 in Sint-Petersburg verraste de Nederlandse vrouwenploeg de handbalwereld al eens met een vijfde plaats. Een historische prestatie. Gerealiseerd door een unieke verzameling speelsters onder wie Natasja Burgers, Saskia Mulder, Diana Roelofsen en de keepsters Jokelyn Tienstra en Debby Klijn.
Het waren de 'Meiden met een Missie' die onder het bewind van Bert Bouwer jarenlang droomden van de Olympische Spelen. Het bleef helaas bij dromen, maar de vijfde plaats in Rusland heeft bij de meesten wel iets goedgemaakt.
Bouwer was de grondlegger van dat eclatante succes, een bekroning van jarenlang keihard trainen. De credits gingen uit naar de toenmalige coach Sjors Röttger, die na het vertrek van Bouwer plezier en scherpte terugbracht en gestaag bouwde aan een ijzersterk collectief. Op het WK vielen alle puzzelstukjes op zijn plek en handbalminnend Nederland hoopte op het begin van nog meer resultaat.
Talenten Academie
NOC*NSF en het Handbal Verbond riepen de Talenten Academie op Papendal in het leven. Een kans voor speelsters die willen investeren, maar vanzelfsprekend kost het rijpen de nodige tijd. Het EK van 2006 mondde uit in een deceptie. En omdat nieuwe aanwas van onderen ontbrak en steeds meer ervaren speelsters na het WK afscheid namen, ging het hard bergafwaarts.
Het werd stil rond de Oranje-vrouwen die zich pas in 2010 weer plaatsten voor een mondiaal toernooi. Bondscoach Henk Groener had ondertussen Röttger afgelost en zorgde met zijn assistent Peter Portengen voor nieuw elan. Het duo nam geruisloos afscheid van speelsters die zich niet meer ontwikkelden, gooide jong talent voor de leeuwen en liet Oranje vooral effectiever spelen.
Het EK in Noorwegen verliep vorig jaar zoals je dat van een jong team kunt verwachten. Grillig, met hoge pieken en diepe dalen. Zo werd grootmacht Hongarije in het hoofdtoernooi overklast, terwijl een dag later titelhouder Noorwegen Nederland degradeerde tot figuranten.
Poule van zes
Met die nuttige leermomenten op zak meldt Oranje zich vanaf zaterdag eindelijk weer eens op een WK. In het verre Brazilie nog wel, waar het zomers warm is en de wedstrijden worden afgewerkt in en rondom metropool São Paolo. Nederland zit in een poule met nog vijf andere landen.
De eerste vier gaan door naar de laatste zestien. Op dat moment gaat het WK door in een knock-out systeem. Het bereiken van de kwartfinales is van groot belang, want dan lonkt het Olympisch Kwalificatie Toernooi in mei. Oranje moet op het WK minimaal zevende worden. Lastig, maar een doel dat haalbaar is voor deze getalenteerde groep.
Terug naar 2005. De overeenkomsten met de lichting die in Sint Petersburg zo prachtig piekte zijn er namelijk zeker. Ook nu staat er weer een mooie mix van uitzonderlijk talent (Lois Abbingh, Laura van der Heijden, Estavana Polman) en jarenlange ervaring (Pearl van de Wissel, Diane Lamein en Joyce Hilster) op de vloer.
Die laatste drie waren er overigens ook in 2005 al bij net boegbeeld Maura Visser. Veel binnen Oranje draait om haar. De 26-jarige speelster van Leipzig is met haar agressie in de Hollandse dekking altijd een meerwaarde. En aanvallend zet zij meestal de lijnen uit. Visser is een speelster met gogme, is creatief, beschikt over een goed en snel schot en vooral in de rol van aangeefster is ze van de buitencategorie. Zonder haar inbreng boet Nederland ontegenzeggelijk aan kwaliteit in. Daarom is het van groot belang dat de Haagse voorspoedig herstelde van een knieblessure.
In tegenstelling tot Nycke Groot (in potentie ook een topspeelster) had Visser er de afgelopen weken alles voor over om Brazilie te halen. Kraakbeenletsel dreigde roet in het eten te gooien, maar Visser werkte keihard aan haar come-back en stelt zelfs een noodzakelijke operatie uit.
Daar waar Groot haar pijnlijke schouder voorrang gaf, beet Visser door en moest en zou het WK gehaald worden. Het huidige Oranje voelt namelijk een beetje als haar team. Maura Visser voelt zich verantwoordelijk en wil zich op dit podium natuurlijk ook zelf aan de wereld laten zien. Tegen Denemarken gooide Visser vorige week bij haar rentree acht keer raak. Het duel ging weliswaar verloren, maar belangrijker is dat ze terug is en Oranje kan opstuwen naar het hoge niveau dat op een WK wordt gevraagd.
Turkije verpletterd
Visser mag dan de blikvanger zijn, uiteraard heeft dit Oranje veel meer kwaliteit. Anders verpletter je in de kwalificatie niet tot twee maal toe Turkije en is het onmogelijk om olympisch kampioen Noorwegen op 30-30 te houden.
Dit Oranje is vooral een hecht collectief, waar het enthousiasme vanaf spat. Het dynamische, snelle spelletje zou zomaar opnieuw kunnen uitmonden in een sensatie op dit WK. Het team is behoorlijk uitgebalanceerd en wordt steeds beter.
De ervaren keepster Marieke van der Wal pakt steeds vaker extra ballen. In de eerste lijn heeft Groener de beschikking over twee snelle cirkels; de mentaal en fysiek sterke routinier Diane Lamein en de snelle Danick Snelder. Op de hoeken staan Joyce Hilster en Debbie Bont. Verdedigend sterk en een neusje voor de break-out bij de omschakeling naar balbezit.
In de opbouw staan voldoende speelsters die voor veel druk kunnen zorgen en elkaar ook nog eens goed aanvullen. Lois Abbingh is de beste schutter, die mits goed gelanceerd, in staat is om tegen elke tegenstander veel goals te maken.
Eerste wedstrijd tegen Spanje
Zaterdag begint het toernooi voor Oranje tegen Spanje. Direct een sleutelduel want beide ploegen zijn aan elkaar gewaagd. Bovendien volgen na zaterdag de twee zwakste broeders in de poule; Kazachstan en Australie. Wedstrijden die gezien de huidige status van Nederland gewonnen moeten worden.
Als Spanje wordt verslagen, staat Oranje al bijna in de volgende ronde. En hoe hoger de eindklassering in de poule, hoe groter de kans op een minder sterke tegenstander daarna. Met zes punten op zak tegen de toplanden Rusland (regerend wereldkampioen) en Zuid-Korea handbalt het waarschijnlijk een stuk makkelijker. Deze ploeg kan fantastisch spelen, maar ook nog wel eens door de ondergrens zakken.
De eerste wedstrijd zal uitwijzen of het WK in Brazilie net als zes jaar geleden kan uitdraaien op een succes. Nederland heeft er de ploeg voor.
Live op nos.nl
De duels van Oranje zijn live te zien op nos.nl.
Deel deze pagina
»
»
»