Eerste TEDx-conferentie in Bagdad

Aangepast op

Door Jantine van Herwijnen en Paulien Bakker in Bagdad

"Ik ben hier met een missie", houdt Suroor Yousif zichzelf voor. "Mijn mensen rekenen op me." Een jongen neemt hem bij de arm en leidt hem het podium op. Zit de zaal vol? Zal de premier luisteren naar wat hij te zeggen heeft? Hij schraapt zijn keel.

Suroor Yousif is een van de sprekers op de eerste TEDx-conferentie in Bagdad, georganiseerd door de Nederlandse Irakees Yahya al-Abdali. De conferentie werd gefinancierd door de Iraakse premier en gehouden in het sjieke Al-Rasheed Hotel, in de zogenoemde groene zone van de stad.

Ideas worth spreading

Grote denkers en doeners krijgen een podium op de TED-conferenties, zodat ze hun ideeƫn met een groot publiek kunnen delen. TED: Ideas worth spreading, staat op de website. De afkorting TED staat daarbij voor technology, entertainment en design.

In 2011 zijn er al 1576 conferenties in 96 landen georganiseerd, maar dit is de eerste in Bagdad.

Schisma

Ruim 550 gasten werden afgelopen zaterdag door de strenge beveiliging de groene zone ingeloodst. Veel van de sprekers zijn in het buitenland wonende Irakezen die, net als de organisatie, niet helemaal op de hoogte zijn van de huidige situatie in Irak. Daardoor slaan ze de plank nog weleens mis.

"We hebben al een nationale cultuurdag", zal een jonge lokale journalist na afloop zeggen, in reactie op het voorstel een nationale cultuurdag te introduceren.

Een andere spreker verkondigt trots dat een Turkse dokter een Iraaks kind heeft geopereerd. "Dat gebeurt toch iedere dag?" Het schisma tussen in het buitenland wonende en in Irak zelf wonende Irakezen is met deze dag niet overwonnen.

Zweet

Suroor Yousif is de eerste spreker van de conferentie. Hij staat naast het podium en luistert naar premier al-Maliki, die de conferentie opent. Maliki zegt dat Irak - het oude Mesopotamiƫ - 5000 jaar geleden aan het begin van de beschaving stond. Hij is blij dat TED weer een positief beeld geeft van Irak. Als hij zijn speech afsluit, volgt een beleefd applaus.

De voorzitter kondigt Suroor Yousif aan. Yousif luistert naar het geroezemoes in de zaal. Het zweet staat in zijn handen. Het is zover, fluistert iemand in zijn oor.

Handicap

Als Suroor Yousif, die zelf wel in Irak woont, even later een pauze inlast en het publiek enthousiast klapt, weet hij dat het goed zit.

Met hernieuwd vertrouwen gaat hij door. "Tien procent van de bevolking in alle steden van de wereld leeft met een handicap." Hij vertelt hoe hijzelf, als blinde, tien jaar geleden een organisatie heeft opgericht om op te komen voor de belangen van gehandicapten. Hij krijgt een staande ovatie.