»
Betoging in de Syrische stad Kamishli op 1 april. Op het standdoek staat: We willen vrijheid, dit is geen samenzwering
Adib Abdulmajid Door Adib Abdulmajid
De media in Syrië, de kranten en tv-zenders, zijn onderdeel van het regime van Assad. Elk nieuwsbericht, verslag of artikel, elke aankondiging wordt gecontroleerd door de nationale veiligheidsdienst. Een journalist die publiceert zonder toestemming vooraf van de veiligheidsdienst, wordt gezien als overtreder. Hij kan een ondervraging tegemoet zien, en maar al te vaak volgt een beschuldiging van het ondermijnen van de staat.
Adib Abdulmajid komt uit Syrië. Vanuit Nederland houdt hij via de sociale media de situatie in zijn land bij. Hij informeert Arabische zenders als al-Jazeera over de gebeurtenissen in Syrië. Voor de NOS schrijft hij een serie artikelen over de ontwikkelingen in zijn land.
In de revolutie die op 15 maart begon, zijn de Syrische media heel erg subjectief. Ze zijn boodschapper van het regime, doen alleen verslag van wat Assad vindt en zegt. Namelijk dat er een samenzwering tegen het land is, en dat alle Syriërs aan de zijde van president Bashar al-Assad moeten staan om deze samenzwering te verpletteren.
Werkelijkheid verdoezelen
Over de volksopstand is niets te zien op de Syrische tv-zenders - Syrie 1 en Aldunia TV - en niets te lezen in de kranten. De belangrijkste taak van de media is de werkelijkheid verdoezelen zodat de aanhangers van het regime niet te zien krijgen wat er werkelijk gebeurt.
Hun taak is ook valse propaganda verspreiden over zenders als al-Jazeera, al-Arabiya en de BBC: dat zij betaald worden door degenen die Syrie in gevaar willen brengen.
Hoe ongeloofwaardig de Syrische media zijn, blijkt bijvoorbeeld uit interviews met demonstranten. Er wordt hen gevraagd naar wat is er gebeurd, maar als iemand een eerlijk antwoord geeft, wordt dat nooit uitgezonden.
Vreedzame demonstranten
Zoals in deze video waarin een ooggetuige van de moordpartij in Duma op 1 april 2011 tegen de Syrische tv zegt: "De veiligheidsdiensten en het leger schieten op vreedzame demonstranten. Ik ben zelf gewond geraakt en mishandeld door agenten, en ik weet dat u dit niet gaat uitzenden op tv". Het werd, zoals verwacht, inderdaad niet op de televisie uitgezonden.
Soms komt het zelfs voor dat journalisten mensen vertellen wat zij moeten zeggen ten gunste van het regime. Zoals in deze video, waarin de interviewer een gewonde demonstrant in Daraa onder druk zet om te zeggen dat terreurgroepen de boel doen ontvlammen. De demonstrant zegt daarop: "Maar het zijn juist Syrische veiligheidsagenten die me beschoten hebben".
De pers en de media moeten het hebben van geloofwaardigheid en neutraliteit. Maar de Syrische journalistiek is al veertig jaar de steunpilaar van Assad. Terwijl de belangrijkste vraag nu zou moeten zijn: wanneer is het regime van Assad ten einde?
Deel deze pagina
»
»
»
»
»