»
Vincent: toen en nu
Joris van de Kerkhof / NOS Door verslaggever Joris van de Kerkhof
"Mensen zeggen tegen me dat ik zo veranderd ben, ze vinden me zo lang geworden. Ik ben er trots op zelf. Ik ben afgevallen en gegroeid, mijn BMI is omlaag en dat is gewoon heel erg goed." Vincent Boterman (in augustus wordt hij 15) volgde de afgelopen twee jaar een behandeling tegen zijn obesitas, zijn overgewicht. Toen hij begon was hij gevaarlijk zwaar, nu is hij alleen nog maar een beetje te zwaar.
Vincent Boterman veranderde de afgelopen jaren van een klein jongetje dat bijna niets durfde zonder zijn ouders in een grote zelfstandige jongen. Dat is wat de behandelaars op Heideheuvel in Hilversum zeggen. Daar volgde hij samen met negen andere dikke kinderen een behandeling. Vincent is te dik, net als zeker twintigduizend andere kinderen in Nederland.
Betere BMI
Voor het Radio 1 Journaal heb ik Vincent gevolgd vanaf april 2009 tot nu. Zijn gevecht was te volgen in allerlei reportages die ook via deze site terug te luisteren zijn. Hij heeft het gevecht niet gewonnen, maar zeker niet verloren. Hij werd zeven kilo lichter, maar hij kwam ook een paar kilo's weer aan. Dat was voor hem een grote teleurstelling een jaar geleden, maar nu lijkt hij daar vrede mee te hebben. Zijn Body Mass Index, de verhouding tussen lengte en gewicht is meer in orde. Hij zit beter in zijn vel.
De dokter zegt ook dat zijn bloed in orde is. Geen suikerziekte of andere onvolkomenheden. Ze noemt Vincent een mooie jongen die de afgelopen twee jaar beter in balans is gekomen. Echt afvallen hoeft niet van haar. Vasthouden van het gewicht is voldoende. Het groeien gaat namelijk vanzelf. De lengte-gewichtverhouding wordt dan alleen maar beter.
Nu begint het pas
De behandeling begon twee jaar geleden heel intensief. Vincent en zijn ouders waren toen ook enorm fanatiek. In de loop van de tijd veranderde de houding van ouders en zoon. Ze werden rustiger en er mocht ook af en toe wel een snoepje tussendoor. Eén snoepje.
Het echte werk voor Vincent begint nu pas. Hilversum werd langzaam afgebouwd van drie keer per week naar één keer in de drie maanden. Maar nu is hij Hilversum-vrij en zijn gewicht begint langzaam weer te stijgen. Hij weet wat zijn valkuilen zijn, maar het is ook zo jammer om op leuke feestjes geen lekkere dingen te eten.
Ruud doet niet meer mee
Vincent volgde de cursus met negen anderen. Hij was één van de fanatiekste en één van de sterkste. In de loop van de tijd vielen er verschillenden af. Op de laatste bijeenkomst waren er drie, waarvan er één halverwege ziek naar huis ging. Het merendeel van de anderen was gestopt.
Ruud kwam ook niet meer. Daarom gingen Vincent en ik een half jaar geleden bij hem op bezoek. Na de adviezen van Vincent ging hij er weer fanatiek tegenaan. Ruud zou vijf kilo minder Ruud zijn deze zomer, en dan zou hij een slaapfeest organiseren voor zijn vrienden. Ruud wilde niet opnieuw meewerken aan een radioreportage. Blijkbaar is het toch niet gelukt om af te vallen.
Vincents stem wel zwaarder
Het was mooi om Vincent te volgen voor de radio. Van jonge piepstem tot licht zelfverzekerde puber. Van jongen die de dokter liet praten, tot jongen die de dokter zelf vragen stelt. Van jongen die alleen maar kon dribbelen en nauwelijks hard kon lopen, tot bijna elegante voetballer.
We hebben veel besproken. Soms waren de vragen een beetje te lomp, soms leken de antwoorden een beetje ingestudeerd. Mooi om een dikke jongen groter te zien worden. Een jongen die het natuurlijk niet leuk vond als ik begon over zijn borsten, zijn wiebelende buik, zijn grote rode, ronde hoofd. In die twee jaar is dat allemaal minder geworden.
Alle reportages
Vandaag op Radio 1, Vincents laatste dag op Heideheuvel, de spreekbeurt die Vincent in zijn 3 mavo klas hield, de sportactiviteiten tijdens zijn behandeling en een overzicht van de afgelopen twee jaar.
Vanochtend ga ik hem nog opzoeken op de camping in Emst. Terugkijken maar eigenlijk vooral vooruitkijken samen met zijn ouders en trotse Vincent zelf.
»
»
»
»
»