»
Brand op het olieplatform Deepwater Horizon
Door correspondent Eelco Bosch van Rosenthal, in Washington
De naam klonk als een sciencefiction-spektakel van James Cameron: Deepwater Horizon. Waarin alledaagse Amerikanen de krachten bundelen en de agressieve indringer uiteindelijk van de kusten verjagen.
Maar de olieramp voor de kust van Louisiana had ook alle trekken van een corporate thriller, over bedrijfsbelangen: machtige oliegigant veroorzaakt natuurramp, gedupeerde vissers slaan terug met een leger aan advocaten.
En het was een politiek drama: de nieuwe president staat hulpeloos aan de kant, ziet zijn populariteit verdampen, maar krijgt de oliegigant uiteindelijk financieel op de knieën.
Vrij spel
Het olieplatform Deepwater Horizon explodeerde op 20 april. Elf mensen kwamen om het leven en de olie kreeg vrij spel in de Golf van Mexico. In juli wist oliebedrijf BP, verantwoordelijk voor de exploitatie, het lek te dichten. Volgens overheidsschattingen was er toen al zo'n 700 miljoen liter ruwe olie de zee ingestroomd.
Wekenlang deden alle nieuwszenders verslag vanaf de Golfkust. Ook de NOS bracht er veel tijd door, voor het laatst in augustus. Dankzij onderwatercamera's was het lek van begin tot eind live op internet te volgen.
Oliegolven
Het was zonder meer een ramp, maar de metershoge vette oliegolven die door sommigen waren voorspeld, bleven uit. In het opvangcentrum voor besmeurde vogels troffen we een paar honderd pelikanen aan, maar ook dat had veel erger gekund.
Vier maanden na het dichten van het lek is nog steeds niet duidelijk hoeveel schade de olie precies heeft aangericht. Gerenommeerde onderzoekers vliegen elkaar hierover nog steeds in de haren.
Maar bij twijfel haal je niet in, eet je geen vervuilde vis, vermijd je het risico van een plons ruwe olie op je strandhanddoek. Het toerisme en de visserij, de twee belangrijkste sectoren aan de Golfkust, hadden flink te lijden en dat voor de tweede keer in vijf jaar tijd.
Na Katrina
Aan het eind van de zomer bezochten we Grand Isle, een dorpje op de punt van een landtong niet ver van het lek. De huizen roken nog naar verf, zo nieuw was het plaatsje. Heropgebouwd na de ravage van orkaan Katrina in 2005. Nu verhuurde Grand Isle alleen nog maar vissersbootjes aan journalisten, tevens de enige gasten in het plaatselijke motel.
Onder druk van Obama stelde BP twintig miljard dollar beschikbaar als compensatie voor de getroffen bewoners van de Golfkust. Kenneth Feinberg, een ervaren jurist die ook de compensatiepot na de aanslagen van 11 september verdeelde, kreeg de taak om alles in goede banen te leiden. Feinberg en zijn team zijn nog volop bezig. Uit vijf Golfstaten stromen de schadeclaims binnen.
Alleen al naar Florida, waar overigens nauwelijks olie aanspoelde, maar dat door toeristen massaal wordt gemeden, heeft Feinberg duizenden cheques verstuurd. Geschatte totaalwaarde: 1 miljard dollar.
Kleine lettertjes
Toch wordt overal aan de kust geklaagd: de cheques komen niet snel genoeg of ze dekken de schade niet. Sommige advocaten raden de gedupeerden af om een beroep te doen op het schadefonds, omdat in de kleine lettertjes zou staan dat ze daarmee afzien van verdere, en wellicht lucratievere, schadeclaims.
Vlak voor kerst bracht de lokale krant van New Orleans nog een bezoekje aan het kustgebied. De geluiden die de krant optekende, waren niet erg hoopgevend. "Alsof je een steen in een vijver gooit", zegt Vickie, een hulpverleenster die kerstmaaltijden rondbrengt. "De rimpelingen komen met enige vertraging."
Armoedegrens
Veel gezinnen kloppen voor het eerst bij een voedselbank aan. In de zomermaanden was er veel werk: vissers hoefden niet thuis te zitten, maar werden door BP ingehuurd om mee te helpen bij het opruimen van de olie. Mike, een gids die normaal toeristen meeneemt in een vissersbootje: "We zitten nog aan de goede kant van de armoedegrens, maar over de toekomst maken we ons grote zorgen."
Deel deze pagina
»
»
»
»
»
»
»
»
»