»
Tatiana Flores voor het arbeidsbureau, met haar diploma's
Rop Zoutberg / NOS Door correspondent Rop Zoutberg
Veel jongeren in Spanje zullen tijdens een algemene staking woensdag de straat op gaan. Vooral jonge werkzoekenden worden in het land als geen ander getroffen door de economische crisis. Bijna een op de twee vindt geen werk. Een goede opleiding of werkervaring geeft geen enkele garantie meer. Zo ook niet voor de 27-jarige werkloze Tatiana Flores.
Ze zou ieder baantje accepteren dat haar wordt aangeboden. Tatiana Flores werkte afgelopen jaren als kledingverkoopster en telefoniste. Haar laatste baan dateert van deze zomer: badmeester. Maar nu de zomer voorbij is en de buitenbaden van Madrid weer dicht zijn, zoekt ze wanhopig naar werk.
Burger King
Ze betwijfelt of ze iets vindt. "Er is bijna niets. Zelfs bij Burger King hebben ze je niet meer nodig. De advertenties in de krant zijn voor baantjes zonder vast salaris. Huis-aan-huis mobieltjes verkopen, bijvoorbeeld. Met ieder contract dat je sluit verdien je vijftien euro. Maar verkoop je niets dan verdien je ook niets."
Het is een situatie die volgens Tatiana niet snel verbetert. Ook haar Hongaarse vriend, die in de bouw werkte, zit nu zonder inkomen. Samen delen ze aan de rand van Madrid een benauwde tweekamerwoning van veertig vierkante meter met Tatiana's nichtje en haar vijfjarige zoon.
Hoog opgeleid is ze niet, maar dan nog. De werkloosheid raast door een complete generatie Spaanse jongeren. Eerder opgedane werkervaring geeft geen garantie en een goeie studie ook niet. "Geen werk betekent geen toegang tot de woningmarkt. Geen geld om wat dan ook te doen. Je zit muurvast."
Deprimerend
In 2007, voor de recessie toesloeg, had 18 procent van de jongeren geen baan. Daarna ging het snel. In 2008 liep het cijfer op naar 22 procent. Weer een jaar later, in 2009, lag de werkloosheid op 35 procent. In 2010 schoot de lijn verder omhoog, naar 42 procent. Ter vergelijking: het Europees gemiddelde is 20 procent. In Nederland zit 10 procent van de jongeren zonder werk.
Tatiana is gestopt met nadenken over de vraag waarom het juist met Spanje zo slecht gaat. "Ik wil het niet begrijpen, want het deprimeert me." Maar iedereen weet volgens haar wat er gebeurde. Er was amper visie op de toekomst in de jaren dat het wel goed ging met het land. Het land dreef op de bel van een machtige bouwsector. "Toen die uit elkaar spatte, klapte ook de welzijnsstaat uit elkaar."
Duitsland
Als we elkaar ontmoeten zit Tatiana voor het arbeidsbureau bij het treinstation Atocha. Werk zal ze er niet aangeboden krijgen, weet ze. Als ze na uren wachten aan de beurt zal zijn, hoopt ze in ieder geval op een tijdelijke uitkering. Maandelijks 420 euro voor het komende halfjaar. Hoe het daarna verder moet, weet ze amper.
Het enige alternatief lijkt uit Spanje weg te trekken, zoals meer jongeren nu doen. "Misschien ga ik naar Duitsland. Ik kan daar vast werk vinden in een supermarkt. Dat klinkt misschien simpel, maar ik weet zeker dat ik daar een beter leven zal hebben dan hier in Spanje."
»
»
»