Ferdinand Langeveld
Ferdinand Langeveld Ferdinand Langeveld, (48) is sociaal psychiatrisch verpleegkundige bij de ParnassiaBavoGroep in Den Haag. Hij behandelt en begeleidt oudere mensen (vanaf 50 jaar) met allerlei soorten problemen, zoals depressies, angststoornissen, geheugenverlies en verslaving. Hij werkt 'ambulant', wat betekent dat die mensen langskomen op zijn bureau of dat hij bij ze langsgaat thuis of bijvoorbeeld in het verzorgingshuis. Op verzoek van NOS Net hield hij week lang een dagboekje bij van alle bureaucratisch handelingen die hij moet verrichten.
Dinsdag
Overleg gehad met een collega. Moet dat opnemen in het interne elektronische dossier van Parnassia, het systeem waarin centraal wordt bijgehouden wat er met een patiënt gebeurt. Omdat het gesprek gaat over een echtpaar, moet ik dat voor beide personen apart doen in hun dossier. En ook invoeren dat ik 'intern overleg' heb gehad met mijn collega.
De gebruikte tijd bij het overleg én de schrijftijd moeten eveneens worden geregistreerd. Het idee daarachter is dat je steeds verantwoordt hoe je je tijd gebruikt.
Mailcontact met familie van een patiënt; ook registreren, met tijd en indirecte tijd.
Diverse overlegvormen in de loop van de dag; telefonisch, via de mail of tussendoor met collega's, familie en patiënten zelf.
Aantal mensen dat ik face to face heb gesproken: twee.
Zoveel mogelijk probeer ik te registreren wat ik aan het doen ben, maar soms is het zoveel, dat het er bij inschiet. Met name kortere overleggen met collega's, die verband houden met kleine patiëntenproblemen. Of vragen onderling waar je even geen raad mee weet: hoe registreer ik dat nou, valt dit onder 'telefonisch contact zonder patiënt' of onder 'zorgcoördinatie'?
Donderdag
Ik zit een patiëntenbespreking voor. Alle patiënten die een intake hebben gehad, komen aan de orde. Ik lees alle intakes vooraf door, leid de bespreking en geef commentaar. Daarna komen de patiënten die 'herbesproken' worden, waarbij onder andere aan de orde komt wat er veranderd moet worden qua beleid en diagnose.'
's Middags heb ik een intake op bureau met een patiënt; moet daar eerst een vragenlijst invullen, samen met de patiënt en dat weer registreren als een contact met tijd en indirecte tijd. De intake zelf moet ik apart registreren.
Telefonisch overleg met thuiszorg en ziekenhuis over patiënt; weer registreren als 'zorgcoördinatie' met tijd en indirecte tijd.
Rest van de dag vergaderingen.
Eén patiënt face to face gezien.
Vrijdag
Begin de dag met het bewerken van foto's voor onze lichtkrant. Daarbij gaat het om de informatie die is te zien op schermen in ons bureau, voor patiënten en hun familie. Dit moet ik ook weer registreren, met tijd en indirecte tijd als 'niet gebonden cliëntcontact'.
Telefonische contacten met patiënt, echtgenote, ziekenhuizen, collegae en familieleden. Sommige patiënten 'sluit ik af', moet dat ook wegschrijven met tijd en indirecte tijd. Ook brieven opstellen voor een huisarts.
Twee patiënten face to face gezien.
Maandag
Telefonische contacten met thuiszorg, huisartsen, patiënten.
Patiënten uitgeschreven en overgedragen; wederom met registreren en noteren hoeveel tijd ik er aan kwijt ben geweest.
Vier patiënten face to face gezien.
Conclusie
Als ik terugblik op deze gemiddelde week, had ik meer mensen kunnen zien. Maar ik moet nu eenmaal veel tijd besteden om mijn registratie rond te krijgen. Dan heb ik het nog niet over de procedures, protocollen die ik zou moeten volgen. Ik doe niet alles zoals het hoort, want dan zou ik nog meer tijd nodig hebben.
Als ik een intakegesprek heb met een patiënt moet ik eerst een vragenlijst invullen, de familie spreken en de patiënt zelf. Dit moet ik in drie aparte registraties invoeren met aparte tijdregistraties. Waarom niet in één keer? Nee, we moeten dit doen om het inzichtelijk te maken en om kosten te kunnen declareren.
Dan is er nog het behandelplan, de doelen die worden gesteld. Dit moeten we nu ook uitprinten, laten lezen door de patiënt en weer invoeren in het systeem. Sociaal psychiatrisch verpleegkundigen moeten sinds 1 april ook een bsn-nummer vragen en een documentnummer van het paspoort. Dit kost tijd; zeker bij ouderen ben je zo een kwartier verder. Dat is onnodig en kost geld.
Deel deze pagina
»
»
»