» De Radioroute is in Noordwijkerhout Joris van de Kerkhof / NOS Verslaggevers van het Radio 1 journaal trekken deze zomer door het land. Zij gaan op zoek naar verhalen die de mensen bezighouden. De landelijke politiek, bezuinigingsplannen van de gemeente, de vakantie of het verhaal van de buurman op de hoek.
Door verslaggever Joris van de Kerkhof
Het is geen Noordwijk, het is geen Leiden, het is Noordwijkerhout. Meer dan 15.000 inwoners, meer dan 1000 hectare bollen, en voor de rest heel veel minder, zo lijkt het. Van die bollen is nu bijvoorbeeld nauwelijks iets te zien, ja lege velden. Deze maandag de 26de juli is het voornamelijk druilerig. Maar ook daar is Noordwijkerhout niet uniek in.
Afwachtend lijken ze hier ook. Althans op de redactie van het Noordwijkerhouts weekblad wordt voor de zekerheid toch nog maar eens mijn naam gevraagd. Ben ik wel degene voor wie ik mij uitgeef.
De redactie is gewoon thuis bij redacteur Thea ter Heide. Bruin gezicht en licht vermoeid van de deadline van gisteren. Het blad moest af. Nieuws over de politie staat er in. Er komt minder blauw in op de straten van Noordwijkerhout.
De redactieruimte of beter de voorkamer heeft uitzicht op de tuin, met tuinhuis. Nu wil het cliché dat er in de zomer vooral Duitse toeristen worden opgeborgen in de tuinhuizen. Dat is hier niet het geval. De zoon van de hoofdredacteur woont er. Als je daar wil komen, moet je langs het keukenraam. Zo ziet de familie Ter Heide meteen of er Buitenpoorters hun terrein op komen.
Speciaal dorpje
Buitenpoorters, bijzonder woord voor mensen van buiten het dorp. Noordwijkerhouters zelf zijn een speciaal volkje zegt Ter Heide. "Zonder bollen stelt het niet heel veel voor hier, maar het is toch een dorp om trots op te zijn."
Ze leidt me buiten de uitzending rond door het centrum. Het witte kerkje, de bouwputten in het dorp. En de toeristische markt die ze aan het opbouwen zijn. Hier komt de radioroute vanmiddag nog terug. Ter Heide zwaait naar iedereen en iedereen zwaait naar haar. "Soms lijk ik wel Sinterklaas. Maar dat heb je in een dorp waar we elkaar allemaal kennen."
Brand in de Porrelhoek
In de krant van Thea ter Heide stond een maand geleden een uitgebreid verslag van de brand in de Porrelhoek. Het kleine gebouwtje is helemaal verdwenen. In de vlammen verdween ook oefenpop Anne en heel veel ander materiaal van de plaatselijke EHBO vereniging.
Piet Noordhuizen is de voorzitter van de vereniging. Hij woont tegenover een aantal bollenvelden. Bijzondere velden, want de tulpen komen nu net in bloei. "Dat komt", zegt Noordhuizen, "doordat ze maandenlang gewerkt hebben aan de sloot daar. De bloeiperiode is daardoor verschoven. Zo lijkt het wel weer voorjaar."
De tijd zou hij het liefst terugdraaien naar het echte voorjaar 2010. Met de wetenschap van nu, had hij nooit zijn hele archief naar het verenigingsgebouw gebracht. Hij is veertig jaar actief bij de EHBO: "Ik ben niet meer de jongste, en als mij iets overkomt, dan liggen al die spullen maar thuis. Zodoende heb ik het twee weken voor de brand maar naar de Porrelhoek gebracht. Jammer genoeg, want het is nu allemaal weg."
Op de afgebrande locatie legt Noordhuizen ook uit wat Porrelhoek betekent: "De hoek waar gerommeld wordt." In Noordwijkerhout verzinnen de mensen de meest gekke namen.
De Bavo
Als ik Noordhuizen naar huis wil brengen vertelt hij over het grote gebouw in de verte. "Daar is De Bavo, daar heb ik twintig jaar gewerkt. Je had de Bavo en de Sancta Maria. Bavo voor de mannen, Maria voor de vrouwen." Gekkenhuizen? "Ja, psychiatrische inrichting, later psychiatrisch ziekenhuis en weer later kreeg het nog weer andere namen. Het staat al jaren voor een groot deel leeg."
Noordhuizen heeft een boek geschreven over de huizen voor verstandelijk gehandicapten. Over het Pesthuis, het TBC huis, over de prachtige Engelse tuin. Noordhuizen praat en praat over de voor een groot deel overwoekerde omgeving. Over de grote huizen van de geneesheer directeur en de andere hoge heren.
Even ontspannen in het groen van Noordwijkerhout, achter de kolossale gebouwen van de Bavo. Bedenken dat de helft van de werkende bevolking afhankelijk was van de twee ziekenhuizen, en dat door de sluiting van het grootste deel van de huizen het dorp wel heel erg veranderd moet zijn.
Toeristische markt
Ze moeten hier hard werken om er wat van te maken. Met vandaag als extra attractie de toeristische markt waar het de hele middag door druk blijft.
Aan tafel bij Het feest van Harrie, een café naast de witte kerk zitten Franka van de Poel en Leo van der Weiden. Zij is van de ondernemersvereniging, hij is van het toeristisch platform. Het dorp moet opgaan in de vaart der volkeren. Dat is hard werken, maar dat is niet erg.
"In Noordwijk hebben ze het geld, wij hebben de mensen", zeggen ze. Er zijn veel activiteiten in het dorp en ze zijn er trots op dat de campings en de bungalowparken in Noordwijk de mensen naar hun dorp sturen en niet naar Noordwijk zelf. "Dat betekent toch wel wat."
Aanstaande vrijdag is het zingen in de kerk, aanstaande zaterdag lopen er meer dan duizend clowns door Noordwijkerhout. De toeristische markt komt nog een paar keer terug deze zomer en er is ook nog een culinair festival. "Dat lukt ons wel, in Noordwijk komt het niet van de grond."
Elke dag komen de verslaggevers in een ander dorp of een andere stad langs een route die loopt van Texel tot Vaals. U kunt uw tips of ideeën sturen naar radioroute@nos.nl of via http://twitter.com/nosradio1
NOS Radioroute weergeven op een grotere kaart
»
»
»
»
»
»
»
»