» Weeskinderen in Haïti Foto: AFP Door redacteur onderwijs Josephine Truijman
Het was een uitzonderlijke maatregel die tot nogal wat discussie leidde: de versnelde aankomst in Nederland van zo'n honderd Haïtiaanse adoptiekinderen. Na de verwoestende aardbeving in Haïti werd besloten ook kinderen, waarvoor de adoptieprocedure niet helemaal was afgerond, naar Nederland te halen. Dat gebeurde een half jaar geleden. Er werd ook gevreesd voor trauma's. Hoe zou het nu gaan met de kinderen?
Voor Petra, adoptiemoeder van Jessica, was het een turbulente tijd. "Een dag voor de aardbeving had ik voor het eerst foto's van Jessica gezien. En dan stort alles in. Je vraagt je maar één ding af. Hoe zou het met haar gaan? Pas op donderdag hoorde ik dat alles in orde was. Volgens de normale procedure had ik anderhalf jaar moeten wachten maar een halve week later hield ik haar in mijn armen. Je kunt het een geluk bij een ongeluk noemen dat uit zoveel ellende toch iets moois voort kan komen."
Bij aankomst in Nederland bleek dat Jessica een parasiet in haar darmen had en last had van bloedarmoede. Ook was ze licht ondervoed. Maar met de juiste behandelingen knapte ze snel op. Nu, een half jaar later, Jessica is bijna twee jaar oud, gaat het goed met haar. Petra: "Ze begint echt te praten. Vanaf het begin begreep ze al snel heel veel."
Traumatische ervaringen
Peter Benders is directeur van de Stichting Adoptievoorzieningen. Zij bieden hulp aan ouders die daar behoefte aan hebben. "We waren voorbereid op een groot aantal kinderen met traumatische ervaringen. We gingen er namelijk van uit dat hun plotse vertrek uit Haïti voor meer problemen zou zorgen dan bij andere adopties. Tot nu toe blijkt dat deze groep niet verschilt van andere adoptiekinderen en dat het goed met ze gaat."
Ook Lilian, moeder van Oliver, vertelt dat het nu goed gaat met haar zoon. "Bij aankomst in Nederland was hij zwaar uitgedroogd en ondervoed. Hij heeft toen bijna twee weken in het ziekenhuis gelegen, maar dat is nu voorbij en hij ontwikkelt zich zoals een kind van twee en een half dat zou moeten doen. We hebben gevierd dat hij hier een half jaar is. Het is en blijft een speciale dag."
Deel deze pagina
»
»
»