»
Laserstraal door een glas water
Leo Laporte / Flickr / CC / by-nc-sa De uitvinding werd ooit getypeerd als een "oplossing zonder probleem". Toen vijftig jaar geleden voor het eerst een laser werd aangezet, wisten wetenschappers dat ze iets bijzonders in handen hadden. Maar niemand wist nog waarvoor het gebruikt kon worden. Vandaag de dag is het apparaat niet meer weg te denken uit ons leven.
De theoretische basis voor de laser werd al gelegd in 1917 door Albert Einstein. Het duurde toch nog bijna veertig jaar voordat het wetenschappers lukte om - simpel gezegd - licht te bundelen in een straal en die te versterken. Theodore Maiman zette op 16 mei 1960 de eerste laser aan in zijn laboratorium in Malibu.
Kranten kopten dat een "science-fiction death ray" was uitgevonden. Hoewel die kop meer uit het plot van een B-film was gegrepen, blijkt Maimans rode straal wel de toekomst te hebben ingeluid.
Kleiner
Toen de apparaten in de jaren zeventig kleiner en kleiner werden, vond men meer en meer toepassingen. Lasers snijden kleding en auto-onderdelen tot op de nanometer nauwkeurig. Ze zorgen ervoor dat CD's en DVD's gelezen kunnen worden.
De eerste laserprinter werd in 1969 uitgevonden door Xerox, en nam toen nog een hele kamer in beslag. Lasergeleide bommen werden in 1967 geïntroduceerd.
Ook de medische wereld zag de mogelijkheden van de uitvinding. Laserscalpels werden al in 1961 gebruikt om een tumor weg te snijden. Tatoeages kunnen ermee worden verwijderd. Sinds 1987 worden laserbehandelingen gebruikt om mensen beter te laten zien.
Nobelprijzen
Wetenschappers kunnen ook niet meer zonder. Lasers worden gebruikt om afstanden ongekend nauwkeurig te meten, van het hele kleine (dna in een molecuul) tot het hele grote (de afstand tot de maan). En al die informatie kan dankzij lasers razendsnel via glasvezelkabels op het internet gezet worden.
Eenderde van alle Nobelprijzen voor Natuurkunde die sinds de uitvinding uitgereikt werden, gaat over onderzoek met of naar lasers. Opvallende afwezige in die lijst is Theodore Maiman zelf. Hoewel twee keer genomineerd, koos de Nobelcommissie steeds voor de mensen die de theorie uitwerkten, niet voor de man die het apparaat bouwde.
Deel deze pagina
»
»