» Theodore Roosevelt (1858-1919) Foto: Political Graveyard / Flickr / Creative Commons / by Al bijna een eeuw wordt er gesproken over hervorming van de Amerikaanse gezondheidszorg. Maar waar zeven andere presidenten hun tanden stukbeten op het probleem, lukte het president Obama vannacht om zijn wet door het Congres te loodsen.
Gewapend met een ongekend grote meerderheid in de volksvertegenwoordiging en een niet-aflatend enthousiasme over zijn plannen, kreeg hij te elfder ure toch nog de steun van enkele conservatieve partijgenoten en werd het wetsvoorstel nipt aangenomen.
Grote Depressie
De progressieve Republikeinse president Theodore Roosevelt voerde in 1912 al campagne voor zorg voor meer Amerikanen. Na zijn verkiezingsnederlaag verdween het standpunt jarenlang van de agenda.
Zijn Democratische naamgenoot Franklin Roosevelt greep in 1933 de Grote Depressie aan om veel sociale wetgeving door het Congres te jagen. Binnen honderd dagen na zijn aantreden kreeg hij een minimumloon en 40-urige werkweek aangenomen, evenals de Social Security Act, die bijstand gaf aan zieken, werklozen en ouderen.
Roosevelt wilde daarin ook een grotere invloed van de overheid op de Amerikaanse zorg opnemen, maar die plannen werden fel bevochten. Hij zag zich gedwongen ze uit de wet te halen.
President Lyndon Johnson volgde in de jaren zestig met een tweede golf van sociale wetgeving, die onderdeel was van zijn plannen voor een Great Society. Hij zorgde voor Medicare (dat 65-plussers tegen ziektekosten verzekert) en Medicaid (zorg voor burgers met een laag inkomen). Maar voor veel Amerikanen bleef een zorgverzekering buiten bereik.
Nepotisme
Presidenten Nixon en Carter probeerden de wetgeving van Johnson door te trekken naar meer groepen in de Amerikaanse samenleving, maar slaagden daar niet in. Zo bleef de VS jarenlang het enige Westerse land dat niet voor al haar burgers gezondheidszorg kon garanderen.
In de jaren negentig liet president Clinton met veel bombarie zijn eigen vrouw Hillary het initiatief nemen tot zorghervormingen. Het door Republikeinen gedomineerde Congres sprak van nepotisme en gunde Clinton geen overwinning. Na maandenlange strijd moest het Witte Huis opgeven en verdwenen de plannen in de ijskast.
Privatiseren
President Bush koos ervoor zich te richten op het hervormen van de sociale voorzieningen. In plaats van hulp aan meer Amerikanen te leveren, wilde hij de bestaande systemen privatiseren, zodat verzekerden meer te zeggen hadden over hun eigen geld.
De Democraten hielden het plan tegen in het Congres en maakten Bush daarmee vleugellam. Hij had zoveel politieke goodwill in het plan gestoken dat hij binnenlands daarna weinig meer voor elkaar kreeg.
Afrekenen
Toch liet Barack Obama zich niet afschrikken door deze waslijst aan mislukkingen. Al tijdens de campagne zei hij dat dit het onderwerp was waarop hij zou willen worden afgerekend. Hij zei liever één ambtstermijn te willen dienen waarin het hem lukte, dan twee waarin ook hij het onderspit zou moeten delven.
Na ruim een jaar marchanderen met vriend en vijand in het Congres is het hem gelukt: de belangrijkste sociale wetgeving in decennia ligt dinsdag op zijn bureau voor zijn handtekening.
Deel deze pagina
»
»
»