Reactie van een omwonende
Gezien het feit dat er net een vliegtuig in mijn achtertuin in gecrashed, ben ik nog best rustig, 500 meter meer naar links en ik had geen huis en familie meer gehad, gelukkig voor mij dus...
Aan de ene kant, relativeren. Het kan gebeuren en gebeurt zelden. Aan de andere kant worden dat weer maanden van omhoog kijken als er weer een gammel toestel van een of andere malafide maatschappij aan komt waggelen.
Als ik niet reeds mijn hele leven in Zwanenburg woonde, en met iets anders zou kunnen veroorloven, kwam verhuizen toch wel weer tersprake.
Mijn gedachten gaan uit naar de families die niet het geluk hadden dat ik vandaag had.
Reactie van Harry Wolf
Ik heb het zien gebeuren toen ik naar mijn werk reed op mijn brommer. Vlak voor het moment dat ik over de Schipholweg de aanvliegroute voor de polderbaan kruiste zag ik het toestel uit de wolken tevoorschijn komen.
Er leek niets aan de hand,de landingslichten waren aan. Ik wilde nog even kijken, want ik was redelijk vroeg. Opeens zag ik dat hij toch wel heel erg laag aan kwam vliegen, waarop ik besloot toch maar door te rijden, want hiij kwam, zo leek het, echt op me afvliegen.
Toen ik ver genoeg was draaide ik me om,om te kijken wat er verder gebeurde. Hij kwam als het ware in horizontale positie bijna verticaal naar beneden, alsof hij geen vermogen meer had. Vervolgens zag ik hem achter het talud van de A9 verdwijnen, waarop ik meteen 112 belde.
Het duurde nog geen twee minuten of de hel brak los en van alle kanten kwamen de hulpdiensten er al aan. Om zoiets te zien gebeuren is best een emotionele ervaring, ik heb later op mijn werk dan ook weinig kunnen uitrichten, temeer ook dat naast het hotel waar ik werk, het crisiscentrum werd ingericht in de Wildenhorst. Het ag zwart van de pers en af en aan rijdende hulpdiensten. Complimenten aan de hulpdiensten.
Verslaggever Martijn Bink bezocht de plaats van het ongeluk.
Deel deze pagina
»
»
»