» In een politiecel zit een vrouw die haar twee dochters verloor Foto: Hans Jaap Melissen Door verslaggever Hans Jaap Melissen, Wereldomroep
"Heeft u misschien een tent voor mij? Eentje maar, dat zou al heel mooi zijn", vraagt een jongeman die bivakkeert op een straat in Port-au-Prince. Hij heeft wat doeken gespannen tussen een boom en een auto, waarin ook mensen liggen te slapen. Iets verderop hebben mensen wel een tent en hebben die op een soort dertig centimeter hoog, zelfgebouwd podium gezet. De regen kan er onderdoor wegspoelen.
Het regent de laatste tijd steeds vaker, vooral 's nachts. Nu al, terwijl het regenseizoen pas over een maand begint.
Maar nu, zo'n 50 dagen na de ramp zitten nog velen zonder tent. En de Verenigde Naties hebben eigenlijk het idee laten varen dat iedereen er een exemplaar zal krijgen. Stukken zeil zijn een betere keuze, vindt men. Dat is steviger en neemt minder plaats in. "Maar er zijn simpelweg ook niet zomaar 200.000 tenten beschikbaar", zegt VN woordvoerster Knudsen. "Die moeten eerst geproduceerd worden."
Maar voor de grote stukken blauw zeil lijkt hetzelfde te gelden. Er is lang niet genoeg voor iedereen.
Terug
Intussen gaan er steeds meer geluiden op om niet te veel in te zetten op grote tentenkampen. Het zou beter zijn als mensen terug gaan naar hun eigen buurt, om daar hun tent of hut op te zetten. "Maar dan moet er wel eerst meer puin worden geruimd", zeggen bewoners van het tentenkamp dat is gehuisvest op een golfbaan in de rijkere heuvels van Port-au-Prince. "Als ons niet meer hulp en accommodatie wordt geboden, blijven we gewoon hier."
Voorlopig zijn de tentenkampen voor veel inwoners aantrekkelijker, vertelt Niek de Goeij van hulporganisatie CRS, Catholic Relief Services. Tijdens de regenbuien blijkt ook duidelijk wie echt geen huis meer heeft en wie wel. "Je ziet dat als het begint te regenen een hele grote groep mensen weer naar hun huizen gaat. Dat zijn mensen die uit angst in tentenkampen zitten. Die weten niet of hun huizen nog wel structureel in orde zijn. In de kampen krijgen ze bovendien ondersteuning, zoals voedsel, water en sanitatie."
Opgesloten
De verontwaardiging over het gebrek aan tenten neemt intussen toe. Die woede loopt soms zo hoog op dat de politie moet ingrijpen.
Zoals in Petit Gouave, een plaats ten westen van de hoofdstad. In een politiecel zit een vrouw die haar twee dochters verloor. Met haar handen aan de tralies vertelt ze. "Ik zat in een tent, maar de gemeente vond dat ik er geen recht op had. Toen ze hem probeerden af te pakken heb ik volgens hen, de commissaris van politie ook uitgescholden."
Ze praat steeds harder en begint dan te huilen. Vanuit de andere cel kijkt een aantal mannelijke gevangenen toe. Buiten betrekt de lucht al weer.
Deel deze pagina
»
»
»