» Prinses Amalia juicht als Sven Kramer goud haalt op de 5000 meter tijdens de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver. Naast haar staat haar zusje Ariane. ANP Door eindredacteur Piet van Asseldonk
Het doet een beetje denken aan een verstoorde relatie of aan een burenruzie, korte lontjes. Mensen grijpen elk akkefietje aan om elkaar kritisch de maat te nemen. Verdraagzaamheid en onderling begrip zijn ver achter de horizon verdwenen.
Zulke gedachten dringen zich onweerstaanbaar op aan wie recente berichten over koningin Beatrix en prins Willem-Alexander, verspreid via pers en internet, tot zich laat doordringen. Eerst maar eens de feiten of, zo u wil, de feitjes.
Het Oostenrijkse televisiejournaal liet onlangs beelden zien van de aankomst van koningin Beatrix, vergezeld door haar zoon Constantijn en diens gezin, in haar sinds jaar en dag favoriete wintersportoord Lech. Die beelden verschenen ook op de site van Oostenrijkse televisie, maar werden daar snel weer afgehaald. Op dringend verzoek van de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD), zo bleek.
'Censuur'
En de pers hoeft dit jaar ook niet te rekenen op een fotoshoot van het koninklijk gezelschap dat in Lech van de wintersport geniet. Het past allemaal naadloos in het staande beleid dat koninklijke privézaken voor de pers taboe zijn behoudens speciale 'persmomenten'. Maar op met name internet wordt frank en vrij gesproken van censuur en van koninklijke onwil.
Willem-Alexander is deze winter in Lech niet van de partij. Hij is met zijn gezin bij de Olympische Winterspelen in Vancouver en plakt daar een wintersportvakantie in Canada aan vast. Het kroonprinselijk gezin, uitgedost in het oranje, kwam prominent in beeld tijdens de gouden race op de 5 kilometer van Sven Kramer. Mooi toch? Niks aan de hand, zou je zeggen.
Toch wel. Er is een (bescheiden) publieke discussie ontstaan over de aanwezigheid van prinses Amalia in Vancouver, terwijl de leerplicht eist dat ze in de Wassenaarse schoolbanken zou moeten zitten in plaats van op de tribunes van de schaatsarena in Vancouver.
Verzuim
Om te voorkomen dat deze kwestie weer tot een voor de kroonprins beschadigend relletje zou uitdijen, was die er als de kippen bij om te laten weten, dat Amalia niet spijbelde en evenmin genoot van een koninklijke voorkeursbehandeling. Prinses Amalia zat op vrijdag 12 februari al in het vliegtuig naar Canada en miste in de week van 15 tot 20 februari vier schooldagen.
Toch is er volgens haar vader geen sprake van dat prinses Amalia in strijd met de leerplichtwet van school verzuimde. Want Willem-Alexander had afgelopen zomer al een verzoek ingediend om officiële toestemming te krijgen voor het 'schoolverzuim' van Amalia . Dat verzoek is geheel volgens de regels afgehandeld, zo werd meegedeeld. Niks aan de hand, zou je weer zeggen.
Maar in de pers en door bloggers en twitteraars wordt niettemin de vraag opgeworpen of ook andere kinderen dan de leerplichtige Amalia (6 jaar) zo gemakkelijk van hun schooldirecteur vrij gekregen zouden hebben voor een bezoek aan de Olympische Winterspelen.
Streepje voor
Is er immers recentelijk niet door leerplichtambtenaren en ministerie van onderwijs betoogd dat de teugels strakker aangetrokken moeten worden bij het behandelen van verzoeken om uitzonderingen op de leerplichtwet? Voor veel internetters is het wel duidelijk: vorstelijke personen hebben een streepje voor. Hoezo gelijkheid?
Afgezien van de vraag of in de twee hier aangeduide kwesties het sop de kool wel waard is, blijkt er opnieuw uit dat er een groeiende mismatch, een toenemende kortsluiting, bestaat tussen vorst en volk.
Vraag is of dat aan de arrogantie en/of wereldvreemdheid van de Oranjes ligt dan wel aan een ontspoord egalitarisme of groeiend chagrijn onder het volk.
Wat het antwoord op die vraag ook is, voor de Oranjes en hun leger aan adviseurs is de mismatch tussen vorst en volk een weinig geruststellende realiteit, die ze niet straffeloos kunnen (blijven) negeren.
Deel deze pagina
»
»
»