Een trotse Vincent met zijn nieuwe fiets
Foto: NOS Door verslaggever Joris van de Kerkhof
Vincent Boterman, staat hier trots bij zijn fiets die hij kreeg nadat hij vijf kilo was afgevallen. Trots op zijn nieuwe lijf ook. Een lijf dat slanker en slanker wordt. Of negatiever geformuleerd; een lijf dat minder dik is. Vincent krijgt les in afvallen. Sinds begin 2009 gaat hij met zijn ouders naar behandelcentrum Heideheuvel in Hilversum. Eerst drie dagen achter elkaar, toen één keer per week, daarna een periode een keer in de twee weken. Sinds kort is de frequentie nog lager, hij moet meer eigen verantwoordelijkheid nemen.
Vincent woont in Zaltbommel en is in de grote vakantie dertien geworden, hij is een van de twintigduizend kinderen in Nederland die echt veel te zwaar zijn. Hij is 1 meter 61, zit in de twee VMBO-t, hij voetbalt en weegt 76,5 kilo Een jaar geleden, toen ik hem voor het eerst zag, woog hij nog ruim 83 kilo. De afgelopen periode sprak ik hem regelmatig op het behandelcentrum, op de voetbaltraining, op school, bij de maaltijd thuis, op slechte momenten, maar vooral op heel veel goede momenten. De behandeling in Hilversum werkt namelijk voor hem. Hij leert zich meer bewust te zijn van zijn eetgewoonten. Hij eet ook minder en wat hij eet, is veel gezonder.
De strijd van Vincent was in de zomervakantie te horen in het Radio 1 Journaal. De komende week een vervolg op zijn trots en zijn twijfel. Iedere ochtend gesprekken met de kinderarts, met het maatschappelijk werk, met de psycholoog, met zijn ouders, met zijn broers en met kinderen op zijn middelbare school.
Rookmelders
Op de eerste bijeenkomst na de zomervakantie worden er veel dingen herhaald. Van de negen te dikke kinderen die aan de cursus begonnen, zijn er inmiddels twee gestopt. De kinderen die over zijn gebleven, moeten zich vooral bewust worden van wanneer het fout gaat. Wanneer ze te veel willen snoepen. Wat zijn de zogenoemde 'rookmelders' die aangeven wanneer het misgaat. Vincent vindt het bijvoorbeeld moeilijk als hij andere mensen lekkere dingen ziet eten. Daar kan hij ook boos over worden. Hij probeert niet naar het eten te kijken en hij vraagt zichzelf dan ook af waarom hij die vette dingen eigenlijk zou willen eten, hij heeft toch zijn eigen broodtrommeltje bij zich.
Vincent kan heel rationeel zijn. Maar de praktijk is natuurlijk veel weerbarstiger. Zijn moeder geeft aan dat het moeilijk is als Vincent op een ander tijdstip dan normaal uit school komt. Hij wil zijn 'vier-uurtje' dan al om half twee. Dan moet moeder hem afremmen. Gelukkig is er de laatste maanden ook veel minder te snoepen in huis, dus kan het ook moeilijker misgaan.
Trots op slanker gezicht
Vincent is een serieuze, vaak fanatieke jongen met een groot rood, rond hoofd en nog steeds een wiebelende buik. Hij haat school, zegt hij. Maar hij weet ook dat hij er nog lang niet van af is. Hij wil later namelijk naar de Havo en dan HBO civiele techniek gaan studeren. Die lange weg, geldt ook voor het afvallen. Hij zal daar waarschijnlijk zijn hele leven mee bezig zijn. Toen hij dat begreep, was hij wel even verdrietig, maar in het openbaar blijft hij daar niet lang bij stil staan. Hij haalt zijn schoolpasje er bij en vergelijkt de pasfoto van dit jaar met die van vorig jaar. "Mijn gezicht is veel slanker geworden en daar ben ik trots op."
Morgen gaan we sporten in Hilversum. Vincent loopt de piepjes test, de shuttle run. Hij loopt het meest van iedereen. Daarna volleyballen met de ouders, waar te zien en te horen is, van wie hij zijn fanatisme heeft.
Deel deze pagina
»
»
»
»
»