Door correspondent Wouter Meijer
De liberale FDP heeft twee gezichten, het ene oubollig, het andere modern. Vroeger werd het vaak de tandartsenpartij genoemd omdat het ledenbestand geheel zou bestaan uit gezapige, goedverdienende dames en heren.
En de ideologie lijkt vaak ook wel stil te staan: alsof er geen economische crisis bestaat, pleit de partij nog steeds voor forse belastingverlagingen, beperken van de ontslagbescherming, afschaffen van het minimumloon (dat in Duitsland maar in een paar sectoren is vastgelegd), doorgaan met kernenergie en stoppen met milieusubisidies.
Maar het gekke is: de FDP groeit. In de peilingen staat ze op 15 procent, vijf meer dan ze vier jaar geleden haalde. De afgelopen tijd hebben de vier grootste deelstaten in Duitsland een regering van CDU en FDP gekregen, en ook landelijk willen beide partijen graag samen de nieuwe regering vormen.
Jeugdigs
En dat geeft ze bijna iets jeugdigs lijsttrekker Guido Westerwelle staat haast zichtbaar te trappelen om te gaan regeren. Het liefst met de christendemocraten, maar hij sluit niet uit dat hij ook een andere coalitie aan een meerderheid zou helpen.
Westerwelle is zijn vroegere joligheid grotendeels ontgroeid: in 2002 deed hij nog mee met het motto "18 procent" (zoveel stemmen wilde de FDP halen), dat getal had hij op zijn schoenzolen geschilderd, dat was leuk in talkshows en hij reed rond in een Guidomobil.
Nu is hij serieuzer, al bijna gewend aan zijn de aanstaande status als staatsman. Als de liberalen mee gaan regeren wordt Westerwelle waarschijnlijk minister van Buitenlandse Zaken, traditioneel de plek van de vice-kanselier en in navolging van zijn politieke peetvader Hans-Dietrich Genscher.
Maar vanzelfsprekend is dat niet: CDU en FDP liggen ver uit elkaar op niet-materieel gebied. De FDP is bijvoorbeeld voor het homohuwelijk en tegen het afluisteren van telefoon en het censureren van internet. Als ze daar niet uitkomen, of als ze samen geen meerderheid halen, dan kan Merkel er ook voor kiezen om door te regeren met de SPD. En dan wordt Guido Westerwelle de langst zittende oppositieleider in de Duitse geschiedenis.
Deel deze pagina
»
»
»