Door Boy Michaelidis, winnaar van de Henry Hudson-schrijfwedstrijd van de Hogeschool InHolland
Moet aan m'n werkstuk beginnen maar vind zoals altijd- nog duizend dingen om eerst even te doen: de kattenbak verschonen, planten water geven, m'n tafel opruimen en ga zo maar door. De hele tijd spookt het onderwerp natuurlijk wel door mijn hoofd: moderne communicatiemiddelen. 'Weet ik veel eigenlijk, alles is al zo gewoon, ik ben opgegroeid met een oude 486 computer van mijn ouders waar we spelletjes op deden en op de havo kreeg ik mijn eigen laptop, msn en nu facebook en twitter.
Veel vrienden heb ik, waarvan ik de meesten eigenlijk bijna nooit live zie! Eerst maar even mail checken en dan minimaal een uur achter elkaar aan de slag, Rheena, kom op!'
Mailtje van Henry, Henry??? Hij schrijft: "Ik bende aangespoeld, mijn geest niet, ick blijve reize en neuwe werelde soecke!"
Hé??? Wie is dat, ik ken helemaal geen Henry en wat is dat voor een rare taal, zelfs mijn opa praat niet zo en hoe komt die gast aan mijn emailadres?
'Nou ja, ik zou toch aan het werk gaan: eerst maar even de nieuwssite bekijken of ik nog inspiratie kan opdoen voor mijn werkstuk.'
Oude sloep aangespoeld in de Hudson baai, staat er met een filmpje erbij, volgens het commentaar: een oude sloep is aangespoeld in de Hudson baai, in eerste instantie wordt er aan een grap gedacht maar het lijkt toch echt te zijn: de archeologische diensten gaan zich ermee bezighouden want het betreft hier een 16e eeuwse sloep in half vergane staat met een aantal dingen aan boord die evenals de sloep uit een andere tijd stammen. Er zit een geoxideerd koperplaatje met een nauwelijks leesbare naam op: Discovery het is een raadsel hoe de sloep daar terecht is gekomen, naar de eigenaar(s) of meer informatie wordt nog gezocht!
Mailtje van Henry: "Dat zegde ick toch dit ware mijn kleine wereld zonder genoegens"
Het begint wel een beetje maf te worden, wat hebben die aangespoelde sloep en die vreemde woorden van die rare gast met elkaar te maken?
Ik zoek die Henry en zijn sloep, ik hoef maar even te Googelen en de lucht van teer, hout en specerijen dringt mijn kamer binnen. Ik begin wel nieuwsgierig te worden en ik blijf lezen en in gedachten reizen naar verre oorden
De rest van de nacht spookt Henry Hudson door mijn dromen. Hij loopt stomverbaasd door de haven van Amsterdam. Vind er geen zakken graan meer opgeslagen waar de ratten overheen rennen: alles is schoon en geordend en overal zijn grote gebouwen verrezen: een muziektheater, een passagiersterminal
De volgende morgen sla ik vlug mijn laptop open, Henry is druk geweest. Hij heeft de kaarten van Plancius zijn kaartenmaker vergeleken met alle kaarten die daarna zijn gemaakt, hij heeft al zijn instrumenten zoals zijn astrolabium vergeleken met de nauwkeurigheid van alles wat er nu verkrijgbaar is. Maar vooral is hij doende geweest mij een lange mail te sturen waarin hij mij nieuwsgierig wil maken en wil overhalen zijn belangrijkste reis nóg een keer te maken, hij en ik samen
400 jaar later!
Tjsa, ik heb daar niet zo veel mee, hou wel van in een bootje zitten maar dan met mooi weer, vrienden en een koud wijntje binnen handbereik. Er zijn nog steeds eenlingen die de oceaan oversteken voor hun eigen lol of voor een of ander goed doel: de foto's zijn er genoeg, ze zien er gelukkig uit maar wel vies en met uitgebeten zouthaar, niks voor mij!
Al gauw wordt het me duidelijk dat dat helemaal niet de bedoeling is, het is een opzet voor mijn werkstuk waarin ik met de moderne communicatiemiddelen ter beschikking Henry's 3e reis nog een keer ga maken, met mijn skills, mijn mogelijkheden en zijn begeleiding en commentaar!
Het is te ingewikkeld om uit te leggen op school, ik laat Henry even weg en maak een opzetje over een reis die lang geleden is gemaakt en die nu nog een keer wordt gedaan vanuit mijn visie en vooral vanuit mijn stoel! Ze vinden het een goed idee: dus op naar New York!
Henry: "Recht zo die gaet".
"Ok Henry, we hebben groen licht! Weet je trouwens wel wat dat betekent?! Nee vast niet, ik bedoel, we krijgen permissie om deze reis te maken en nee niet van de Heren Zeventien maar van InHolland, mijn school!
Maar waar begin je zo'n reis eigenlijk Henry? Henry, HENRY!?
Een beetje medewerking mag wel hoor, een simpel antwoord zal al genoeg zijn... nou ja, dan begin ik wel zonder jou!"
Even kijken, Wikipedia, Henry Hudson, derde reis, 20 man had je aan boord!? Jeetje, als ik ze echt allemaal mee zou moeten nemen zou ik vacatures moeten plaatsen op www.uitzendbureau.nl en in mijn blog op hyves zetten dat ik op zoek ben naar mensen. Laten we meteen even de route uitstippelen. We vertrekken uiteraard vanuit de haven van Amsterdam.
Op www.portofamsterdam.com zie ik via de webcam dat er weinig boten zijn en dat het water rustig is, ideaal dus om te vertrekken. Wel zijn er veel grijze wolken te zien boven het IJ, laten we even de weersvoorspellingen bekijken. Sh*t het internet doet een beetje traag. Mijn iPhone geeft aan dat het deze week rond de 20 graden blijft met af en toe wat bewolking, is dat goed genoeg Henry?
Eindelijk een mail terug! "Wij moeten weete uit welke hoecke de wint waeit"
Natuurlijk! Wat stom, laat mij direct even kijken of ik online iets kan vinden over de windrichtingen. Op windfinder.com is duidelijk de windrichting te vinden voor elke plek op aarde die wij tijdens onze reis willen bevaren, erg handig!
Maar hoe gaat onze route er nou precies uitzien? 400 jaar geleden ging hij op zoek naar een Noordoostelijke doorvaart maar ging door naar Amerika. Tegenwoordig hoeven wij alleen maar googlemaps te raadplegen om te zien dat een Noordoostelijke doorvaart vrijwel onmogelijk lijkt, dus laten we maar rechtstreeks naar Amerika gaan toch!? (no hard feelings Henry).
En zo beginnen Henry en ik onze reis. We vertrekken vanuit Amsterdam naar Amerika zonder eerst, via Schotland, de Lofodden en Noorwegen, op zoek te gaan naar de Noordoostelijke doorgang.
Wel gaan we nog langs de Faeröer eilanden door op Wikipedia alle informatie over deze haast anonieme eilandengroep te weten te komen. Met behulp van de foto's op flickr.com krijg ik een glimp van het werkelijk adembenemende landschap
We gaan dóór de Noord Atlantische Oceaan over. Onderweg vertelt Henry mij over de krachten van de zee: wanneer de wind in de adem van de duivel verandert. Om een impressie hiervan te krijgen zoek ik op youtube naar verschillende filmpjes over storm op zee.
Ik ben in één klap overtuigd van de krachten van de natuur en krijg ook steeds meer bewondering voor Henry. We passeren de kust van Nova Scotia waar we via de officiële website van de Canadese provincie een hoop toeristische trekpleisters naar ons toegeworpen krijgen en reizen door naar Cape Cod.
Henry vertelt mij dat het schiereiland zeker zijn naam eer aan doet omdat dit de plek was waar hij en zijn bemanning veel kabeljauw "Cod" vingen na een lange en hongerige reis. En dat hier in de buurt zijn stuurman hennep kreeg van de indianen en helemaal dol werd zou zomaar weer kunnen gebeuren met een stuurman uit Amsterdam maar dan met goed spul uit een koffieshop of van eigen teelt!
We zijn nu vlakbij het huidige New York! 400 jaar geleden voer Henry met zijn bemanning eerst nog door Delaware en Chesapeake Bay maar gezien de geografische ligging (googlemaps) en onze opwinding willen we niet langer wachten op New York, ik ben zo benieuwd naar Henry's reactie! Ikstart Google Earth op en typ New York in bij de zoekbalk, Google Earth zoekt de locatie en begint met het laden van de beelden. Ik voel Henry over mijn schouder meekijken, ik
voel zijn spanning!
Google Earth zoomt in en voor we het weten staan we midden tussen de wolkenkrabbers en gele taxi's in. Henry schrikt zich rot maar dat was natuurlijk te verwachten:dit is een te groot contrast met zijn herinneringen. Ik stel hem gerust en probeer zo vlug mogelijk bij de Hudson Rivier te komen zodat hij een herkenningspunt heeft. We verlaten Park Avenue en passeren China Town (Henry dacht even dat hij alsnog de Noordoostelijke doorvaart had gevonden) om door te gaan naar de Henry Hudson Parkway. Henry kan het niet geloven dat deze belangrijke weg ook al zijn naam draagt!
Ondanks de grote veranderingen van het landschap herkent Henry de naar hem vernoemde rivier wel! Eindelijk iets wat hem herinnert aan zijn bevindingen 4 eeuwen geleden. Henry blijft verbaasd, zelfs een beetje angstig, over het drukke downtown Manhattan met zijn hoge gebouwen en hectische verkeer. Ik leg hem uit dat dit het epicentrum is van een groot deel van de westerse levensstijl. Dat veel gewoontes, muziek en trends hier vandaan komen. En dat dit, en Amerika in het algemeen, een grote voorloper is op het gebied van technologie, computers en moderne communicatiemiddelen. Henry neemt het als een klein, onwetend kind van mij aan terwijl wij verder de Hudson rivier afstruinen...
Intussen op het internet: "De Archeological Foundation heeft bekend gemaakt dat de aangespoelde sloep in de Hudsonbaai waarschijnlijk écht is, hij moet hebben toebehoord aan de ontdekkingsreiziger Henry Hudson die door zijn muitende bemanning overboord is gezet. Het is een mysterie hoe deze sloep nú op kan duiken, verder onderzoek zal nog enige tijd duren " "Jee, Henry was je niet bang?""Neen, sulx gebeurte dickwills, ick ware meer nieuwsgierig dan bang, geen sorge het ware niet de reis die wij nu aan t maeken zijn, dit ware latere tijde mn laatste reise!"
Henry en ik hebben inmiddels een open communicatie, ik heb bijna niet eens meer mijn laptop nodig om boodschappen van hem te ontvangen!
En aan dat rare taaltje begin ik te wennen en hij aan de mijne. Hij tettert in mijn oor en soms is het lang stil van verbazing of omdat ie aan t nadenken is.
Na een wel héél lange stilte: "Ick heb genote van de reise , voor u is het aengevanghen als een werkstuk maar weet wel dat je slim en nieuwsgierig genoeg bent om nu vérder te gaen! Zoals je met mij kon reise, zo kun je in gesprek gaan met Einstein, met Madame Curie, met Michael Angelo en dit zal je veel méér opleveren dan werkstukken!
Zoals we nu de vruchten plucken van wat er aan beide kanten van de oceaen allemaal aan technologie bestaat en vooral: de handigheid om dit allemaal te combineren tot één geheel van ruimte, tijd, geschiedenis en nieuwe uitvindingen. Niets is meer geïsoleerd
zoals wij gestart zijn in de combinatie van een 17e eeuwse ontdekkingsreiziger en een 21e eeuwse studente zo kunnen er allerlei dwarsverbanden gelegd worden
" (Hey, die gast leert snel bij, hij praat inmiddels eigentijds met een vleugje oude tijds!).
Ik ben totaal opgewonden hierover, slaap nu helemaal niet meer. Lig de hele nacht te bedenken welke werelden er allemaal geopenbaard zijn! Stel je voor: een persoonlijke USB-stick waar alles in opgeslagen is: je DNA, je jeugd, wat je ooit hebt meegemaakt en ooit hebt geleerd. En als je dan bijvoorbeeld een hartoperatie nodig hebt dan zou de chirurg jouw persoonlijke USB-stick combineren met de zijne maar ook met die van bijvoorbeeld dr. Christiaan Barnard (die de eerste open hart operatie uitvoerde! die gast interesseert me ook omdat toen ik geboren werd mijn hart niet helemaal optimaal werkte).
Ik heb niets meer van Henry gehoord maar ik ben hem eeuwig dankbaar! Hij heeft mij laten zien dat er niets verloren gaat van alle mensen van alle tijden
Copyright Boy Michaelidis
Media & Entertainment Management student INholland
»
»
»