Foto's: Cynthia van Elk
Door redacteur Harrie van Veen
In het Gild Hall Hotel in het Financial District zijn de 'job swappers' voor de laatste keer bijeengekomen tijdens het New Yorkse deel van de beroepsuitwisseling. De elf Nederlandse job swappers en hun elf New Yorkse evenknieën zijn netjes gekleed, want zojuist hebben zij hoog bezoek gehad. Prins Willem-Alexander en prinses Máxima namen ruim een uur de tijd om zich te laten bijpraten over de ervaringen van de job swappers.
Nu de prins en prinses zijn vertrokken begint het meer informele deel van de laatste gezamenlijke terugblikkende bijeenkomst van de job swappers. Vier dagen lang hebben Nederlanders in New York gewerkt in hetzelfde beroep als zij in Nederland uitoefenen. De Amsterdamse brandweerman Patrick Nugter liep mee met zijn collega's in Brooklyn, barman nam in café Jimmy's op East 7th Street de plaats achter de bar in van Jimmy Carbone, de eigenaar van de kroeg.
Vier dagen New York voor Nederlandse werknemers en iedereen is enthousiast. Zangeres en pianiste Renske Taminiau had vrijdagavond haar New Yorkse vuurdoop in de Living Room, een kleine concertzaal waar menig (jazz)legende heeft opgetreden. Taminiau trad op met de New Yorkse zangeres Leah Siegel met wie ze een week lang optrok. Siegel is geen onbekende in de Living Room, ze treedt er vaak op en heeft een vast publiek.
Tevreden blikt Taminiau terug. "De zaal zat helemaal vol. We hadden de hele week gerepeteerd, ik haar liedjes en zij de mijne. Wat me opviel was dat het concertpubliek hier anders is dan in Nederland. Het was stil en luisterde echt naar de liedjes. In Nederland zingen de mensen vaak bekende liedjes mee. Hier hebben ze meer respect voor nieuwe muzikanten en nieuwe liedjes."
Sirenes
Ook het lied 'Sirens' dat ze samen met Siegel schreef, viel goed. Het lied behandelt Taminiau's indrukken van de Big Apple. "New York is natuurlijk een enorme magneet voor kunstenaars. Maar het is ook gevaarlijk. Je kunt ten onder gaan. Daar wilde ik over schrijven."
Het níet maken hoort er natuurlijk ook bij in New York. Maar aan de saamhorigheid van muzikanten onderling zal het niet liggen, heeft Taminiau gemerkt. "De muzikanten van Leahs band gaven me direct het gevoel alsof ik erbij hoorde. Ze waren heel open en heel goed voorbereid. Ze kenden al mijn werk al. In Amsterdam moet je je vaak bewijzen, ook bij de muzikanten onderling."
Toch is het niet zo dat de muzikanten het gemakkelijker hebben in New York. Taminiau: "In Amsterdam krijg je zo'n 150 euro per optreden. Bij 100 euro denk je er eigenlijk niet aan om te gaan spelen. Leah kreeg vrijdag 60 euro voor ons optreden. Daar moest ze haar muzikanten dan nog van betalen. Dus bleef er uiteindelijk weinig over."
Voedsel
Voedselbank-manager Hille Hoogland heeft ook nog wel wat op te merken over de New Yorkse voedselhulp. Het liefst zou ze het hele - overigens zeer uitgebreide - systeem op de schop willen nemen, compleet blanco beginnen. Ze ergerde zich de afgelopen week aan de versnippering van de voedsel- en armenhulp in New York. Hoogland: "Je hebt hier organisaties die zich alleen met het ophalen van voedsel bezighouden en een andere organisatie deelt dat dan weer uit. Sommige organisaties hebben dan wel weer medische specialisten in dienst en andere niets."
Niet dat het in Amsterdam allemaal zo goed geregeld is, maar Hoogland heeft nog wel wat ideeën. Zo zou ze het liefst bij de scholen willen beginnen. Haar New Yorkse collega Mancinelli is momenteel bezig met een campagne om schoolmaaltijden te verbeteren. Mancinelli: "Volgens de regels moet elke schoolmaaltijd aan bepaalde eisen voldoen. Daar binnen kunnen de kinderen dan kiezen. Ze kiezen dan altijd pizza, omdat daar ook alles in zit, maar die is natuurlijk toch ongezond."
Hoogland is het daarmee eens. Daarom zou beter onderwijs over voedsel geen slecht idee zijn in de VS, om bijvoorbeeld diabetes tegen te gaan. "In Nederland kent iedereen de Schijf van Vijf. Amerikanen kennen zoiets niet."
Justitie
Alexandra Oswald was al eerder in New York geweest om te studeren. Ze is in Nederland officier van justitie en liep mee in The Bronx. De job swap was mooier dan ze had gewacht. "Je kent New York wel een beetje natuurlijk. Maar is heel anders als je er in werkt, er deel van uitmaakt."
Opvallend vond Oswald dat de New Yorkse politie, ondanks zijn reputatie, heel servicegericht is. "Ze gaan daadwerkelijk kijken als iemands auto is gestolen. Of ze brengen zelfs spijbelende jongeren naar school." Niet dat zulke acties de politie in The Bronx veel respect oplevert, voegt Oswald er wel aan toe.
Oswald heeft ook voor het eerst in levenden lijve - als officier van justitie - het Amerikaanse systeem van juryrechtspraak meegemaakt. Ze blijft haar twijfels erover houden. "Het Amerikaanse systeem gaat uit van de rechten van de verdachten. Dat is niet slecht. Maar de uitvoering van de rechtspraak kan te wensen overlaten. Je kan een slechte advocaat hebben die een slechte performance geeft voor de jury. En dus is er een mindere kans op een eerlijk proces."
Deel deze pagina
»
»
»