Door Erik Guns, medewerker Herinneringscentrum Westerbork
Brigadier John Hacket, 4e Parachute Brigade, Eerste Airborne Divisie:
'Als je niet alle bruggen in handen kreeg, was de hele zaak niet de moeite waard'.
Parachutisten
Het gedreun van honderden vliegtuigmotoren is ´s ochtends in geheel Zuid-Nederland hoorbaar. Massaal worden militaire doelen van de Duitsers aangevallen. s Middags is het beeld geheel anders. Vele sleep- en zweefvliegtuigen, alsook duizenden parachutisten vullen de blauwe hemel bij Arnhem, Nijmegen en Eindhoven.
Op het moment dat de grootscheepse landingen plaatsvinden, trekken grondtroepen vanaf het plaatsje Neerpelt aan de Belgische grens Nederland binnen. De tanks moeten voor de avond proberen zover mogelijk proberen door te dringen. Het is de bedoeling dat de parachutisten twee dagen lang een aantal strategische doelen, voornamelijk bruggen, bezet.
Son
De Amerikaanse 101e Luchtlandingsdivisie landt in de buurt van Son en Veghel en moet de bruggen over de Zuid-Willemsvaart en het Wilhelminakanaal in handen zien te krijgen. Twee van de drie doelen worden bereikt. De brug over het Wilhelminakanaal in Son gaat voor de ogen van de Amerikaanse soldaten de lucht in.
De Amerikaanse 82e Luchtlandingsdivisie landt in de buurt van Groesbeek en moet de bruggen over het Maas-Waalkanaal en de Waal in handen zien te krijgen. Ook moeten belangrijke strategische gebieden bij Berg en Dal en Groesbeek worden veroverd. Het lukt de divisie niet om voor de avond tot de Waalbrug in Nijmegen door te dringen.
Arnhem
De Britse 1e Airborne Divisie landt in de buurt van Wolfheze, Heelsum en Renkum en moet de bruggen over de Rijn bij Arnhem in handen zien te krijgen. Slechts 700 militairen bereiken ´s avonds rond 19.30 uur het doel. De overige militairen komen in de omgeving van de landingsterreinen en aan de westelijke kant van Arnhem in verbitterde gevechten terecht.
Ook de grondtroepen die vanuit Neerpelt oprukken, gaat het niet voor de wind. ´s Avonds zou Eindhoven bereikt moeten zijn, maar de tanks van het Tweede Engelse Leger komen niet verder dan Valkenswaard.
Wist u dat...
De Britse 1e Airborne Divisie die de moeilijkste en verst gelegen taak krijgt toegewezen, op 17 september 1944 minder troepen aan de grond kan brengen dan de beide Amerikaanse Luchtlandingsdivisies? Doordat er te weinig sleep- en zweefvliegtuigen beschikbaar zijn, is het niet mogelijk alle parachutisten in één keer te droppen en vnden de landingen over verschillende dagen plaats.
De Britse 1e Airborne Divisie wordt hiervan het grootste slachtoffer: tegenover 7.250 man van de 82e en 6.700 man van de 101e Luchtlandingsdivisie kunnen slechts 5.000 Britten op de eerste dag landen. Dit terwijl zij het langst op zichzelf aangewezen zijn.
Zij die niet terugkeerden
Claude en Thomas Gronert
Leeftijd: 21 jaar
Nationaliteit: Brits
Omgekomen op: 17 september 1944
De tweeling Gronert vecht zij aan zij in een poging om de verkeersbrug bij Arnhem te bereiken. De broers krijgen het bevel bij het viaduct ter hoogte van station Oosterbeek-Laag een Duits pantservoertuig uit te schakelen. Tijdens de aanval wordt Thomas geraakt. Als Claude hem probeert te bereiken, wordt hij ook getroffen. Beiden vinden de dood.
Deel deze pagina
»
»
»