Door redacteur Harrie van Veen
Het zwarte congreslid Charles Rangel zweepte op 4 november om 22.59 uur de menigte in de New Yorkse wijk Harlem nog maar eens op. "I see, I see, I see
the promised land", citeerde hij de fameuze laatste woorden van Martin Luther King. Eén minuut later was het dan zo ver: CNN voorspelde dat Barack Obama de nieuwe president van Amerika was geworden. De menigte ontplofte: Yes. We did it.
Hoe historisch de verkiezing van de eerste zwarte tot president ook mag zijn, de Amerikanen zijn nu bepaald niet in het beloofde land aangekomen. De stand van het land is ronduit deplorabel. Op vrijwel elk gebied gaat het slecht, met natuurlijk het meest in het oog springend de economie.
Autoindustrie
De crisis die in september uitbrak, heeft na de bankensector nu ook de auto-industrie bereikt. Mochten de drie grote autobedrijven (General Motors, Ford en Chrysler) omvallen, dan verliezen naar schatting zo'n 2,5 miljoen Amerikanen hun baan. Bovendien dreigt dan een 'tweede financiële crisis', omdat autobedrijven vele miljarden uit hebben staan bij banken.
De crisis, waarvan veel politieke analisten zeggen dat Obama er zijn overwinning aan te danken heeft, zal de nieuwe president zijn hele eerste termijn dus nog wel als een molensteen om de nek blijven hangen.
Zorgenkindje
Maar Obama heeft niet alleen de economie als zorgenkindje. Hij heeft de ondankbare taak om, geredeneerd vanuit Democratisch perspectief, 'de puinhopen van acht jaar Bush' op te ruimen. Obama zal hoe dan ook zijn verkiezingsbelofte moeten nakomen om de Amerikaanse troepen binnen zestien maanden uit Irak terug te trekken.
Maar wat als de generaals in Irak zelf zeggen dat het land er nog niet rijp voor is? Of wat als het geweld weer oplaait? Obama kan Irak niet in een chaos achterlaten.
Nederland zal ook met de nieuwe commander-in-chief te maken krijgen. Obama wil extra troepen naar Afghanistan sturen om daar de strijd tegen terreur voort te zetten; Osama bin Laden loopt immers nog altijd vrij rond. Ongetwijfeld zal hij de Nederlandse regering vragen om na 2010 langer in Afghanistan te blijven. De vraag is dan of de Nederlanders de nieuwe president dan nog steeds zo zullen bewonderen.
Wellicht wordt dan duidelijk dat Obama niet een halve messias is, maar uiteindelijk gewoon de 44ste president van de grootmacht Amerika die wereldwijd voor zijn belangen opkomt.
Hoop
Met zijn belofte van Change geeft Obama de Amerikanen weer een beetje hoop dat het land ook de goede kant op kan gaan, na acht jaar Bush.
Maar te veel moeten we niet van Obama verwachten. Daarvoor zijn er simpelweg té veel problemen.
Het presidentschap van Obama zou al 'geslaagd' genoemd kunnen worden als hij de helft van die problemen weet op te lossen.
»
»
»