Door Jeanet Schuurman, klimaatredacteur
In het Poolse Poznan zijn duizenden mensen bijeen voor de jaarlijke VN-klimaattop. Voor volgend jaar moet er een nieuw klimaatakkoord zijn: de opvolger van het Kyoto-protocol. Maar dit jaar is er iets vreemd aan de hand. De deelnemers van de VN-conferentie keken dit jaar met argusogen naar een andere topbijeenkomst: die in Brussel. Daar kwamen de Europese regeringsleiders bijeen en en bereikten een akkoord over klimaatmaatregelen...
Geloofwaardig
Grote vraag die de mensen in Poznan zich stellen is: blijft Europa op een geloofwaardige manier het voortouw nemen bij het realiseren van klimaatdoelstellingen? Oftewel: doet Europa daadwerkelijk boter bij de vis? (in het verleden bleek Europa niet altijd even handig met boter en vis...)
Europese doelstelling
Europa had het zo mooi bedacht het afgelopen jaar: ze hadden het in een fraaie vorm gegoten. Het werd wel de "20-20-20-doelstelling" genoemd. De Europese landen spraken af dat ze in 2020:
-20 procent minder CO2 zouden uitstoten,
-20 procent energie zouden besparen
-20 procent meer duurzame energie zouden gebruiken
Daarnaast is er het plan om de uitstootrechten vanaf 2013 te veilen. Er moet voortaan dus voor worden betaald. (Tot nu toe werden die rechten gratis uitgedeeld.)
Terugtrekkende beweging
Mooie doelstelling. Maar tijdens de top die nu in Brussel, bleek dat er nogal wat terugtrekkende bewegingen waren. De Oost-Europese landen vonden de doelstellingen voor hen niet haalbaar. Zoals Polen bijvoorbeeld: dat is voor 95% nog afhankelijk van de kolenindustrie en kan een snelle omschakeling naar schone technologie niet betalen.
Daarnaast heb je nog die vervelende economische crisis die in de weg zit; met name de autoindustrie is in een groot dal beland en dus vragen een aantal landen of het allemaal niet wat minder kan. Die veiling van uitstootrechten bijvoorbeeld: is dat wel haalbaar, nu veel landen er niet meer zo warmpjes bij zitten? Kortom bezwaren, bezwaren...
UPDATE:
Maar de Europese landen zijn toch tot een akkoord gekomen.
Poznan
In Poznan (op die VN-conferentie dus) wordt daarom gevreesd met grote vreze. Want als Europa straks vindt dat het wel een beetje minder kan en er dus een compromis uit de hoge Europese hoed wordt getoverd, wat zullen de andere landen dan doen? Het wordt toch wel erg lastig om landen als China, India en Brazilië de les te lezen over hun almaar groeiende uitstoot, als "het grote voorbeeld Europa" zich niet eens aan zijn eigen beloftes houdt....
Ban Ki Moon
VN secretaris-generaal Ban Ki Moon pleit voor een groene New Deal. (verwijzend naar Franklin Roosvelts' New Deal om de crisis in de jaren dertig te bestrijden) Maar zo'n 'deal' is er nog lang niet. Want afgezien van wat Europa afspreekt, blijven er ook in Poznan nog vele vraagstukken open. Een deelakkoord is inmiddels wel bereikt over ontbossing (bos houdt CO2 vast en bescherming moet dus worden beloond). Dat was al jaren een heet hangijzer. Nu de rest nog.....
Kopenhagen
Vraag is of er volgend jaar december in Kopenhagen, zoals afgesproken, een nieuw klimaatakkoord zal zijn. De Amerikanen doen dit keer in ieder geval enthousiast mee. De delegatieleider van de Amerikaanse senaat, John Kerry, vindt dat -wat er ook gebeurt- er volgend jaar een nieuw akkoord moet zijn. Desnoods alleen een raamwerk, waarbij de details pas later worden ingevuld...
»
»
»