Nikita Chroesjtsjov kreeg op 4 oktober 1957 's avond laat nog telefoon. De leider van het Russische ruimtevaartprogramma, Koroljov, belde hem om de succesvolle lancering te melden. Breed glimlachend deelde Chroesjtsjov het goede nieuws met de aanwezigen, om vervolgens naar bed te gaan.
"Wij hadden de eerste kerncentrale, onze MiG's braken alle records, we hadden de eerste jetliner," vertelt de zoon van Chroesjtsjov, die er toen bij was. "We waren trots en verheugd, maar zeker niet verbaasd."
Ook het eerste bericht in staatskrant Pravda was weinig meer dan een dienstmededeling. 50 regels lang, nog net op de voorpagina, maar onder de vouw. Het woord satelliet kwam niet eens voor in de kop, die simpel "TASS bericht" luidde.
Het belangrijkste verhaal van die dag was hoe het land zich voorbereidde op de winter.
Fantasietje
"We begrepen nog niet helemaal wat we hadden bereikt," herinnert de 95-jarige Boris Tsjertok, medewerker van Koroljov, zich. "Pas later waren we dolgelukkig, toen de hele wereld op zijn kop stond. Pas na vier of vijf dagen begrepen we dat het een mijlpaal in de geschiedenis was."
"We dachten dat het leuk zou zijn voor wetenschapper en studenten." Een toenmalige collega vult hem aan: "We zagen de satelliet als een stuk speelgoed, een fantasietje van Koroljov."
Pas op 6 oktober pakte de Pravda groots uit over de Spoetnik. De hele voorpagina werd gewijd aan de wereldwijde reacties. De eerste foto's van de kunstmaan werden pas vier dagen na de lancering gepubliceerd.
Nieuws
De reactie van het Kremlin mag dan in eerste instantie iets onderkoeld zijn geweest, Chroesjtsjov had al snel door dat hij een machtig propagandamiddel in huis had.
Bij zijn felicitaties aan Koroljov zei hij: "We geloofden niet dat je de Amerikanen kon verslaan, maar het is gelukt. Nu moet je iets nieuws lanceren voor 7 november, het 40 jarig jubileum van de Russische Revolutie."
Het lukte Koroljov wonderbaarlijk genoeg om in een maand de Spoetnik 2 uit de grond te stampen om het hondje Laika te lanceren.
»
»
»