Door Emma Goelema, masterstudent Europees Beleid aan de UvA
Ik ben op zoek naar een stage in Brussel. Na vijf jaar studie, waaronder een twijfeljaar of ik überhaupt een master met betrekking tot de EU wilde volgen, wil ik graag de praktijk eens ervaren. Mijn huidige standpunt over de EU is positief maar met een kritische noot.
De uitgangspunten van de EU, zoals nooit meer oorlog door (economische) samenwerking, zijn waardevol voor elke lidstaat en bovendien kan ik me simpelweg geen Europa zonder de EU voorstellen. Ik ben geboren in 1984 en drie jaar later werd door middel van de Europese Akte de laatste aanzet gegeven tot voltooiing van de interne markt.
Ik weet dus niet beter dan dat douanerechten en tarieven binnen de EU zijn afgeschaft en dat met de caravan naar Frankrijk gaan geen grenscontroles meer inhoudt. Wel heb ook ik met pijn in mijn hart afscheid genomen van de gulden. Maar de Erasmus-beurs van de EU om een half jaar in Spanje te studeren, maakte een hoop goed.
Crisismoment
Lang heb ik echter niet getreurd om de afkeuring van de grondwet; mijn eerste EU 'crisismoment'. Ik was vóór omdat er eindelijk belangrijke institutionele hervormingen doorgevoerd zouden worden en daarbij, ik had tenslotte toch niet voor niks dat hele verdrag doorgeploegd.
Het feit daarentegen dat de grondwet werd afgekeurd door de burger zonder binding met Europa, was een wake-up call voor Europa. Waardoor een misschien nog wel belangrijker punt aan de orde werd gesteld: zonder burger geen Europa. Daarnaast was mijn studie nog nooit zo actueel geweest en had ik weer eens iets anders om uit te leggen naast ons drugsbeleid en rosse buurt aan mijn Spaanse vrienden.
De EU bestaat dit jaar 50 jaar en is daarmee ongeveer net zo oud als mijn ouders. Ook zij zijn een vaststaand gegeven in mijn leven, maar net als bij de EU, ben je op een gegeven moment in staat om met een kritische blik naar ze te kijken en bepaalde dingen eventueel anders te doen.
Europa heeft veel positieve kanten en is onmisbaar in de huidige geglobaliseerde wereld. Ik ben het echter wel eens met de kritiek dat de EU, een organisatie die hecht aan haar wetten en regels, ten behoeve van de transparantie consistenter moet worden in haar beleid.
Eis
Een goed voorbeeld hiervan is het conflict tussen Cyprus en Turkije. Tijdens de toetredingsonderhandelingen van Cyprus werd als eis gesteld dat het Turks-Cypriotische conflict opgelost zou worden. Deze voorwaarde heeft de EU uiteindelijk laten varen.
Gek genoeg is dit nu wel één van de punten waarmee Turkije buiten de deur wordt gehouden. Vóór of tegen Turkse toetreding, dit is niet in lijn met een organisatie die veel waarde hecht aan gelijke behandeling en het nakomen van verdragen en afspraken.
Toch wil ik hierbij de EU feliciteren omdat er in korte tijd veel bereikt is. Ik ben benieuwd wat de volgende generatie schrijft over Eur-opa op zijn vijfenzeventigste verjaardag
»
»
»