Als er iets is dat de Franse verkiezingscampagne kenmerkt is het misschien wel het gebrek aan één centraal thema. Dit keer spelen de meeste onderwerpen nauwelijks een paar dagen.
Zo gaat het afwisselend over de ontslagen bij Airbus, de nationale identiteit en de rellen bij Gare du Nord. Het gebrek aan een herkenbaar thema is volgens een Franse politicoloog één van de redenen waarom nog steeds zo'n 40 procent van de Fransen niet weet op wie hij/zij volgende week gaat stemmen.
Bij de vorige presidentsverkiezingen in 2002 was dat wel anders; onveiligheid stond toen centraal. Tijdens deze lange campagne sprongen er maar een paar onderwerpen uit.
De nationale identiteit
Trots zijn op de vlag en op het Franse volkslied: de Marseillaise. Het mag weer. Sterker nog; het moet zelfs. De 'nationale identiteit' speelde een verrassende rol in de campagne om het Franse presidentsschap. De belangrijkste kandidaten stonden de afgelopen weken te dringen om te laten zien hoe trots ze zijn op de Franse identiteit.
De socialistische kandidate Ségolène Royal wekte verbazing toen zij ervoor pleitte dat iedere Fransman een Franse vlag in huis zou moeten hebben en deze uit zou moeten hangen op de nationale feestdag 14 juli. Daarnaast pleitte ze ervoor dat iedere Fransman de Marseillaise zou moeten kennen.
Ook voor de rechtse kandidaat Nicolas Sarkozy is nationale identiteit een belangrijk thema. Onlangs presenteerde hij een boek met daarin zijn belangrijkste plannen voor als hij president wordt. De kaft van het boek heeft de kleuren van de Franse vlag.
Sarkozy wil zelfs een apart ministerie voor Nationale Identiteit én Immigratie. Die link tussen nationale identiteit en immigratie valt overigens niet bij iedereen even goed.
Immigratie
"Iemand die zijn vrouw verplicht een hoofddoek te dragen heeft in Frankrijk niets te zoeken", aldus de kandidaat van rechts, Nicolas Sarkozy. De onvrede over immigranten en daarmee samenhangende problemen is groot. Daarom is het ook een terugkerend onderwerp in de huidige race om het presidentschap.
Bovendien is niemand in Frankrijk de verkiezingen van 2002 vergeten, toen de extreem-rechtse Jean-Marie Le Pen totaal onverwacht doordrong tot de tweede ronde.
Nicolas Sarkozy wordt vaak verweten dat hij te dicht tegen Le Pens opvattingen aanschurkt om zo stemmen bij hem weg te kapen. Na de rellen bij Gare du Nord in Parijs een paar weken geleden (waarbij jongeren uit de voorsteden slaags raakten met de politie) stonden de belangrijkste opponenten Sarkozy en Royal lijnrecht tegenover elkaar.
Sarkozy staat voor de harde lijn en de socialistische kandidate Royal benadrukt de kloof tussen politie en jonge immigranten uit de voorsteden. Zij beschuldigt Sarkozy ervan dat hij bevolkingsgroepen tegen elkaar opzet.
Jeugdwerkloosheid
Met een werkloosheid van bijna tien procent en een jeugdwerkloosheid rond de twintig procent zou je verwachten dat dit thema een prominente plaats in de campagne zou innemen. Maar dat is niet het geval.
De kandidaten hebben wel allemaal grootse plannen om de werkloosheid terug te dringen. Zo wil Ségolène Royal jongeren die net klaar zijn met school een gesubsidieerde baan aanbieden. En Nicolas Sarkozy vindt dat de arbeidsmarkt flexibeler moet worden, zodat mensen langer zouden moeten kunnen doorwerken als ze dat willen.
Grondwet
Ook Frankrijk zei NEE tegen de Europese Grondwet in 2002. De drie belangrijkste kandidaten willen allemaal snel een nieuw verdrag onderhandelen.
Royal wil de Fransen daar dan weer over laten stemmen tijdens een referendum. Sarkozy vindt dat alleen het parlement zich over een nieuwe grondwet moet buigen.
Pedofiel
Bij gebrek aan echte thema's zijn het de onverwachte uitspraken die deze campagne bepalen. De afgelopen tijd ging het bijvoorbeeld over de opmerking van Nicolas Sarkozy, dat mensen als pedofiel of zelfmoordenaar worden geboren.
En over Ségolène Royals opmerking in een interview waaruit bleek dat ze niet doorhad dat de Taliban niet meer regeren in Afghanistan.
Of over de provocerende Jean-Marie Le Pen die vindt dat de zoon van een Hongaarse immigrant (Nicolas Sarkozy) geen president van Frankrijk mag worden.
»
»
»