De Fransen kiezen - net als hun president - hun parlement in twee rondes. Dit jaar worden deze op zondag 10 en 17 juni gehouden. Op die dagen worden de 577 leden van de Assemblée Nationale, de Nationale Vergadering, rechtstreeks gekozen in evenveel kiesdistricten.
De kandidaten konden zich tot 18 mei aanmelden. Vanaf 21 maart wordt er campagne gevoerd. De verkiezingen vinden vijf weken na de presidentsverkiezingen plaats en worden elke vijf jaar gehouden.
Het land is opgedeeld in kiesdistricten. Als één van de kandidaten in dat district bij de eerste ronde al een absolute meerderheid van de stemmen behaalt, kan hij of zij door naar het parlement en is er geen tweede ronde nodig. Er moet daarvoor dan wel een quorum zijn bereikt: tenminste 25 procent van alle kiesgerechtigden in het district moet op deze persoon hebben gestemd.
Meer dan twee
Als er niet meteen een winnaar is, kunnen de Fransen op 17 juni opnieuw naar de stembussen. Dan moet worden gekozen uit de kandidaten die de steun hebben gekregen van tenminste van 12,5 procent van de kiesgerechtigden. Anders dan bij de tweede ronde van de presidentsverkiezingen, kunnen hier dus meer dan twee kandidaten overblijven, maar in de praktijk zijn het er meestal twee.
Als geen of slechts één kandidaat boven de 12,5 procent uitkomt in de eerste ronde, gaat de tweede ronde tussen de twee kandidaten die in de eerste ronde de meeste stemmen hebben behaald. De winnaar van de tweede ronde is degene die simpelweg de meeste stemmen krijgt, hier is dus geen absolute meerderheid nodig.
Overlap
De Assemblée Nationale wordt kort na de presidentsverkiezingen gekozen, omdat de zittingsperiodes van president, parlement en regering dan samenvallen.
Vroeger was dit niet zo, waardoor de kans groter was dat het kwam tot een zogeheten cohabitation (samenwonen). Hieronder wordt verstaan de gedwongen samenwerking van een rechtse president met een linkse premier en regering, of andersom.
Door het synchroon lopen van de mandaten van president en regering is de verwachting dat Frankrijk niet meer zo snel een cohabitation zal meemaken en het land duidelijker en krachtiger kan worden bestuurd.
UMP
In 2002 was de opkomst bij de parlementsverkiezingen relatief laag met ongeveer zestig procent. De UMP, de partij van de toenmalige president Chirac en de huidige Sarkozy, kreeg toen de absolute meerderheid.
De kans dat de UMP nu weer de meerderheid behaalt, is groot. Bovendien zijn de meeste Franse tevreden met de aanstelling van François Fillon als premier en zijn ministersploeg. Dat geldt ook voor de socialist Bernard Kouchner die is benoemd op Buitenlandse Zaken. De Socialistische Partij vond zijn overstap verraad, maar de meeste linkse kiezers nemen het hem niet kwalijk.
De verkiezingen van de Senaat zijn overigens indirect in Frankrijk. De 321 leden daarvan worden gekozen door een groot kiescollege van onder andere regionale en gemeentelijke volksvertegenwoordigers.
»
»
»