Door Arjan Nieuwenhuizen
Als toerist doe je te vaak toeristendingen. Stomme toeristen-dingen. Dit soort openbaringen bedenk ik me altijd te laat. Nu dus in een rij om op de foto te gaan met Fuzzy. Met nog zo'n 15 mensen voor me. En hoewel je een ei kan bakken op m'n voorhoofd, en een gemiddelde billabong kan vullen met het zweet dat van me af druipt, wacht ik onverklaarbaar geduldig op m'n beurt.
Australische politici hebben minder geduld, merkte ik gisteravond. Er was een levendig politiek debat op televisie. Hoewel rumble in the jungle misschien een betere omschrijving zou zijn.
Keurig gestreken Ozzies die elkaar voor rotte Wallabie uitmaken vanwege een of andere nieuwe belastingmaatregel.
De Australische politiek lijkt wel wat op Aussie-rules, de hardhandige down-under variant op het edele rugbyspel. In de politiek gaat het er net zo amusant ruig aan toe. En de spelregels zijn ook niet uit te leggen.
Heel Australië is eigenlijk niet uit te leggen. Hoe is het bijvoorbeeld mogelijk dat we honderden jaren op zoek zijn geweest naar dit gigantische land, en er steeds voorbij gevaren zijn? Leg dat maar eens uit, mijnheer Tasman!
Een land ook met de meest wonderlijke dieren.
Een land dat je waarschijnlijk bij toeval levend verlaat. Want de kans is veel groter dat je wordt gestoken door dodelijke spinnen, slangen, rupsen, zeewespen. Of anders wordt je wel opgepeuzeld door een behulpzame saltie (zoutwaterkrokodillen), of een charmante witte haai.
Kwisje
De man voor me wordt kaal. Hoewel hij dat handig probeert te verbergen door z'n haar te Dick-Advocaten. Er zijn nog vijf wachtenden voor me, en de zon doet rare dingen met me. Om mezelf scherp te houden speel ik een kwisje.
Hoe worden inwoners van Sydney genoemd? Sydneysiders! (toevallig gelezen in een boek). Hoe heet de premier? Eeeh Ron Howard? (Fout! Da's een Hollywood regisseur. Het is John Howard) En wat is de hoofdstad, Melbourne of Sydney?
Canberra dus. Met de klemtoon op CAN. Men kon niet kiezen tussen Melbourne of Sydney, en dus bouwden ze een nieuwe stad, honderden kilometers van alles vandaan en Australië had z'n hoofdstad. Ozzies zijn niet zo moeilijk. Ze denken liever in oplossingen dan problemen.
Stoned
Fuzzy maakt zich trouwens ook niet druk. Een goede eigenschap van Koala's naar het schijnt. Het grijze beestje met die grappige oortjes kijkt wat stoned om zich heen, en zit z'n tijd wel uit. Met trage bewegingen kauwt hij op een eucalyptusblaadje. Z'n oogjes knipperen lodderig na de zoveelste flits. De knuffels, de aaien, de kirrende geluidjes van vooral de vrouwelijke toeristen... hij neemt het allemaal voor lief.
Koala's schijnen dom te zijn. Of in ieder geval niet zo slim. In de weinige gebieden waar ze nog in het wild leven komen regelmatig bosbranden voor. Maar in plaats van te vluchten voor het vuur, klimmen ze alleen maar hoger in de boom zodat ze van onderaf worden geroosterd.
De Koala is een van die vele vreemde diersoorten in Australie. Nergens anders ter wereld kom je ze tegen. En als het even tegenzit, komen we het buideldiertje over een bosbrandje of tien hier ook niet meer tegen. Weer een dier dat na 25 miljoen jaar in rook opgaat.
De Aussie lijken er overigens niet zo rouwig om. Toen er in de 19e eeuw een versteend exemplaar werd aangetroffen, van zo'n 30 duizend jaar oud, noemde de naturalisten het "koalemus". Dat is Grieks, en betekent zoveel als stomme knakker, of lummel.
Eucalyptus-pis
Wat me weer terugbrengt bij het debat van gisteren.
Ik heb niemand het woord Koala als scheldwoord horen gebruiken. Da's opmerkelijk. Want Australische politici hebben het niet zo op met het nationale troeteldiertje. Altijd als ze in de buurt van een Koala komen, krijgen ze er een in de armen gedrukt. Met de pootjes richting het keurig gestreken overhemd en de niet bijpassende das.
Want Koala's hebben de neiging in deze houding de ontvanger vriendelijk te bedanken met een forse straal lauwe eucalyptus-pis.
Meer dan 25 uur gevlogen, meer dan 40 graden getrotseerd in een rij wachtenden waar de helpdesk van UPC een puntje aan kan zuigen, en toch lach ik op de foto.
Ik vraag me wel af wie nu eigenlijk de lummel van ons twee is...
»
»
»