Er worden deze dagen veel lijstjes gemaakt in Washington. Republikeinen en Democraten turven in welke van de verkiezingen voor de Senaat en het Huis het er nog om zal spannen, welke absoluut zeker te noemen zijn, en welke gewoonweg opgegeven moeten worden.
Van de verkiezingen waarbij het erom hangt, berekende de Washington Post dat de Republikeinen in het Huis in één race voorstaan, de Democraten in dertien, en dat 21 races gelijk opgaan. In de Senaat staan de Republikeinen in geen enkele race voor, zijn er vijf gunstig voor de Democraten en zijn er vier nog een vraagteken. Hieronder enkele van de cruciale gevechten.
Senaat
Pennsylvania: Rick Santorum (R) vs. Bob Casey (D)
De Democraten willen koste wat het kost Rick Santorum als jachttrofee uitstallen. De derde man van de Republikeinen in de Senaat is aartsconservatief en onomwonden pro-Bush. In een jaar dat de president zelf zwaar onder vuur ligt, heeft Santorum weinig aan de steun van Bush. Opiniepeiler Rasmussen noemt Santorum de meest kwetsbare senator in deze verkiezingen.
Virginia: George Allen (R) vs. Jim Webb (D)
Ooit had George Allen presidentiële aspiraties, maar daar is weinig van overgebleven na een paar pijnlijke fouten in de verkiezingsstrijd. Zo bespotte hij een medewerker van zijn tegenstander Jim Webb, die opnames stond te maken van Allens speech.
De jongen, een Amerikaan van Indiase afkomst, werd sarcastisch welkom geheten in de VS. Het filmpje verspreidde zich razendsnel op het web. Allen zal hierdoor mogelijk de eerste politicus zijn die door youtube wordt geveld.
Connecticut: Joseph Lieberman (I) vs. Ned Lamont (D) vs. Alan Schlessinger (R)
Lieberman, de beoogde vice-president uit 2000, verloor de nominatie van zijn eigen Democratische partij na keiharde aanvallen op zijn zogenoemde pro-Bush- en pro-Irak-beleid. Hij besloot als onafhankelijke kandidaat verder te gaan en doet het prima in de peilingen tegen de officiële Democraat, Ned Lamont.
De Republikein Schlessinger doet slechts voor spek en bonen mee. Lieberman heeft al beloofd gewoon met de Democraten te blijven meestemmen, zolang hij zijn privileges als lang zittende senator behoudt.
Rhode Island: Lincoln Chafee (R) vs. Sheldon Whitehouse (D)
Lincoln Chafee is tegenwoordig een uitzondering in de Amerikaanse politiek. Net als Joe Lieberman is hij een gematigd politicus, die met zowel Republikeinen als Democraten kan opschieten. Maar de Republikein uit het liberale Rhode Island krijgt het moeilijk.
Het feit dat hij in het verleden met de Democraten gemene zaak heeft gemaakt, kost hem stemmen bij zijn Republikeinse achterban, en levert hem niks op bij de Democraten. Chafee wordt waarschijnlijk het levende bewijs dat samenwerken met de tegenpartij je politiek de kop kan kosten.
Tennesse: Harold Ford (D) vs. Bob Corker (R)
Omdat Bill Frist, de leider van de Republikeinen in de Senaat, al had aangekondigd niet herkozen te willen worden (met het oog op een mogelijke gooi naar het presidentschap in 2008), woedt er in Tennessee een hevige strijd om hem op te volgen.
De Democraat Harold Ford hoopt de eerste zwarte senator uit het zuiden te worden, met als gevolg dat het racistische verleden van de staat weer een rol gaat spelen. Zo brachten de Republikeinen een spotje waarin een blanke vrouw Ford sexy vraagt "Call me."
Ford beschuldigde de Republikeinen er onmiddellijk van in te spelen op de angst voor rassenvermenging. De harde campagnes hebben tot nu toe niet een duidelijk winnaar opgeleverd.
Huis van Afgevaardigden
Minnesota: Keith Ellison (D) vs. Alan Fine (R)
Wie aan Minnesota denkt, denkt aan koude winters en blonde immigranten uit Scandinavië. Toch maakt de staat dit jaar een goede kans het eerste islamitische congreslid te kiezen: Keith Ellison.
De zwarte Ellison bekeerde zich op 19-jarige leeftijd tot de islam, en gooit nu hoge ogen in de grote Somalische gemeenschap van de staat: volgens schattingen was het voor 80% van de Somali's die op hem stemde in de primaries de eerste politieke ervaring. Saillant detail: Ellison's Republikeinse tegenstander Fine is joods.
Illinois: Tammy Duckworth (D) vs. Peter Roskam (R)
Over Tammy Duckworth is wel gezegd dat als ze niet bestond, de Democratische partij haar zou moeten uitvinden. In een jaar waarin de verkiezingen als een referendum over Irak gelden, heeft Duckworth het meeste recht van spreken: ze verloor als helikopterpiloot in Irak beide benen.
Als een uitgesproken tegenstander van de oorlog met 'street-cred' staat ze haar mannetje in een district van Illinois dat normaal gesproken Republikeins stemt.
Florida: Ben Nelson (D) vs. Katherine Harris (R)
Katherine Harris staat te boek als de vrouw die George Bush president maakte. De Democraten beschuldigden haar in 2000 van belangenverstrengeling omdat ze als Republikeins politica toezicht hield op de omstreden verkiezingen in Florida. Toch zag de Republikeinse partij haar niet zitten als kandidaat-senator.
De gouverneur van Florida, Jeb Bush, voerde zelfs een actieve campagne om iemand anders als kandidaat te krijgen. Zittend Democratisch afgevaardigde Ben Nelson lacht in zijn vuistje: "Er is in Washington niemand gelukkiger dan ik."
Texas: Shelley Sekula-Gibbs (R) vs. Nick Lampson (D)
Ongetwijfeld de meest verwarrende race. Na een politiek schandaal moest de leider van de Republikeinen in het Huis, Tom DeLay, aftreden en afzien van een herverkiezing. Voor het gemak werd besloten om de stemming over wie DeLay voor de rest van zijn termijn (tot januari 2007) moet vervangen, op dezelfde dag te houden als de algemene verkiezingen (voor DeLays opvolger na januari 2007).
Het was de bedoeling dat Shelley Sekula-Gibbs in beide gevallen de Republikeinse kandidaat zou zijn. Maar volgens de kieswet was het te laat om de naam in DeLays abortieve herverkiezing te ruilen met die van Sekula-Gibbs. Nu staat zij dus wel op het stembiljet als vervanger voor DeLay, maar is de Republikeinse keuze voor opvolger open gelaten.
Sekula-Gibbs hoopt als 'write-in' kandidaat twee keer genoeg stemmen te krijgen. Of zoals haar campagneslogan luidt: Vote twice for Shelley.
»
»