De hartvormige snoepjes en roze D66-flyers herinneren er nog enigszins aan dat het dinsdag de dag van de liefde was, maar verder wordt het Valentijnsdebat van D66 gedomineerd door zorgen over geld en sociale cohesie. Met minister Pechtold van Grote Stedenbeleid op de tribune is het woord aan de actieve Utrechters.
Jaren geleden merkte bewoner Patricia Nijs al dat iedereen in haar wijk Hoograven langs elkaar heen leefde. "Mensen hadden bijna geen contact met hun buren", vertelt ze. Bovendien voelde veel bewoners zich onveilig.
Geldpotje
Het geld dat de voorganger van Pechtold, minister Van Boxtel, aan Hoograven gaf in het kader van 'Onze buurt aan zet projecten' werd dan ook met open armen ontvangen. "We hebben toen een buurtcentrum opgezet. Hier vanuit zijn veel activiteiten opgezet voor en door burgers."
Hoewel de buurt er zichtbaar op vooruit ging, draaide de gemeente onlangs de geldkraan dicht. Het geld was op. "Erg jammer ja", beaamt de D66-minister, die gelijk duidelijk maakt dat hij niet van plan is om de gemeente daarvoor op haar vingers te tikken. "Zolang het geen jojo wordt, is het de taak van lokaal bestuur om de juiste afwegingen te maken. "
De zaal lijkt niet tevreden met het antwoord van de bewindsman. "Kunt u dan niet ergens een potje Pechtold vandaan toveren?" suggereert iemand uit het publiek. De minister grijnst. "Ik las laatst al ergens: Pechtold maakt er een potje van", zegt hij gekscherend, en vervolgt serieus: "Ik vertik het om steden te vertellen hoe of dat iets moet. Ik ga me daar niet mee bemoeien; dit is lokaal beleid dat democratisch gekozen raden uitvoeren. Als het niet goed gaat, moet je hen erop afrekenen."
Kritiek
Ietwat teleurgesteld slaat een aanwezige het debat gade. "Pechtold sluist elke verantwoordelijkheid door naar de lokale overheden. Ik begrijp niet wat hij komt doen, volgens mij zit hij hier gewoon voor de versiering."
Kamerlid Depla (PvdA), ook aanwezig in Utrecht, begrijpt het wel. "Zaken als buurtcentra moeten lokaal geregeld worden. Met onderwerpen als brede scholen, het achterstandenbeleid, wietoverlast een huursubsidie kunnen wij wat in Den Haag."
Hans Roseboom, voorzitter van de kinderboerderij, vergeeft de politici hun onmacht. Toch is hij niet geheel kritiekloos. De Binnenhofbewoners mogen dan niet in staat zijn om buurtcentra een nieuw leven in te blazen, wat Den Haag de wereld van vrijwilligers aandoet is onvergeeflijk. "Ze roepen maar dat mensen belangeloos werk moeten verrichten, maar intussen wordt er flink bezuinigd op vrijwilligerswerk. Wij tellen niet mee. We krijgen net genoeg geld om de boel draaiend te houden", briest hij.
Ontmoetingsplek
Dat vrijwilligerswerk in de zorg wel wordt bevorderd, steekt Roseboom nog het meest. "De boerderij is echt een ontmoetingsplek en heus niet alleen voor vaders met kinderen. Vrouwen komen voor een babbeltje, mannen om een boekje te lezen. Autochtoon meets allochtoon." |
Inmiddels is het voortbestaan van de kinderboerderij gered, zegt Roseboom. "Ik ontdekte bij toeval een potje geld bij de gemeente. Dat vond ik nog wel het ergste. Het is er blijkbaar wel, maar je weet als gewone burger gewoon niet waar je het moet zoeken. Er zou iemand bij de gemeente moeten zijn die je langs al die verschillende loketten loodst. Daar kan de minister toch wel voor zorgen?!"
