Door Erwin Kroll, weerman NOS Journaal
Vraag een willekeurige weerman wat hem is bijgebleven van 2005 en hij draagt de meest uiteenlopende opmerkelijke weergebeurtenissen aan: uitzonderlijke regenval, te lage en te hoge temperaturen, een vliegende storm, records en net-geen-records.
Maar stel dezelfde vraag aan mij en ik moet u het antwoord schuldig blijven. De zachte start van het jaar, de sneeuw in maart, de abnormaal normale meimaand, het record aantal orkanen op de Atlantische Oceaan, de sneeuwstorm in november die delen van ons land dusdanig lang lamlegde dat we ons in een derde wereldland waanden, zélfs het weer van december
ik ben het al weer vergeten. Ik heb nu eenmaal geen geheugen voor weer.
Toch is me wel iets bijgebleven van het weer van dit jaar. Alleen is dat niet zo'n echte gebeurtenis, want het duurde weken achter elkaar. Ik bedoel natuurlijk de tegenvallende zomer: het ontbreken van de zon, de te lage temperaturen en de eindeloze regen. Bijna een jaar lang was er verlangend naar uitgekeken, vakanties werden gepland, maar in nog geen week tijd was die voor velen al weer weggespoeld.
Afnemend enthousiasme
Ik zie het nog voor me, de ondergelopen campings, de vochtige bedden en kleding, de rillende vakantiegangers (truien en droogtrommels waren natuurlijk niet meegenomen), het geleidelijk afnemend enthousiasme van kinderen met kaplaarzen in grote plassen. Het waren de overheersende journaalbeelden in juli en augustus. Én het was voor velen reden genoeg om de vakantie af te breken en teleurgesteld naar huis te gaan. Niet dat het weer daar beter was, maar de kleding was weer droog en de truien lagen tenminste in de kast.
En dan te bedenken dat deze zomer - juni, juli en augustus - niet eens zó waardeloos was. Hij was zelfs vrij normaal. Noch de hoeveelheid zon, noch de temperatuur sprongen er uit, hij was alleen aan de natte kant. Maar het toeval wilde dat die neerslag nu juist vooral viel tijdens de weken dat de meeste mensen vakantie hadden: van half juli tot eind augustus.
En dat viel niet meer goed te maken. Zelfs niet door de warmste herfst - september, oktober en november sinds 1706.
Eén keer eerder slechts werd het net zo warm, in 1731. Het was ook de op een na zonnigste sinds 1901. En men genoot dan ook volop. Terrassen vol mensen in oktober en zelfs november waren aan de orde van de dag. Het was alsof het weer na de verregende zomervakantie nog iets goed te maken had.
Broeikaseffect?
Onmiddellijk kwamen de vragen los: is dit het broeikaseffect? Warmt de aarde deze eeuw op? Het jammere is dat ik zulke vragen, ook al warmt het echt op, altijd ontkennend moet beantwoorden.
Bewijzen van opwarming krijg je niet door naar één zomer of één herfst te kijken, maar door het verloop over een groot aantal jaren te beschouwen. Dan zie je een trend, waar individuele seizoenen een uitzondering op kunnen vormen. Want dat blijft ook in de toekomst typerend voor ons klimaat: de wisselvalligheid.
Vandaar dat ik nu al kan zeggen dat ook 2006 weer vol verrassingen zal zitten.
»
»
»