Yael Moscou (19) woonde tot enkele maanden geleden in Baton Rouge. Zij vertelt hoe het daar was vóór de ramp en hoe ze contact probeert te leggen met vrienden en familie in het getroffen gebied.
"Momenteel zit ik weer thuis in Nederland, maar tot en met afgelopen juni heb ik in de hoofdstad van de staat Louisiana gewoond, Baton Rouge. Hier woonde ik als uitwisselingsstudente bij een gastfamilie. Het is ontzettend moeilijk om alle beelden op televisie te zien van de toestand in New Orleans, waar ik met enige regelmaat kwam. Een aantal van mijn vrienden woonde in New Orleans en moest dus evacueren.
De zondag vóór de orkaan aan land kwam, heb ik mijn gastzus en haar vriend telefonisch kunnen bereiken en ze wist me te vertellen dat ze op weg waren van New Orleans naar Toledo Bend, vlakbij de grens met de staat Texas. Ze stonden in de file en de weg daarheen was lang en moeizaam. Hierna heb ik wat mensen in Baton Rouge gesproken en iedereen leek klaar voor de orkaan.
Vreemd
De maandag die erop volgde, heb ik de hele dag de televisie aan gehad om te zien wat er gebeurde. Het was heel vreemd om de verslaggever van het NOS Journaal op een punt in Baton Rouge te zien staan waar ik zelf 3 maanden geleden nog liep. Achter hem het planetarium, vlakbij de Rivercenter; onze vaste hangplek, daar bij de Mississippi.
In eerste instantie leek het mee te vallen in New Orleans, maar al snel sloegen de berichtgevingen totaal om. Ik voorspelde al dat er veel geplunderd zou gaan worden, en dat was helaas ook zo. Het is daar een totaal andere wereld dan hier in Nederland, de armoede is zo ongelooflijk groot daar in New Orleans, en omdat ik een flinke tijd in die omgeving heb gewoond, begrijp ik beter hoe het komt en waarom er zoveel arme mensen zijn.
Louisiana is een van de staten van de Verenigde Staten waar ze nog flink achter lopen op vrijwel alle gebieden. De scholing die de kinderen krijgen is ongelooflijk slecht, het niveau in de staat is zo laag, dat alleen het schoolsysteem in Mississippi lager scoort. Maar Louisiana is ook een hele aparte staat, deze staat heeft zoveel verschillende culturen en geuren en smaken.
Niet te bevatten
De staat is vernoemd naar de koning van Frankrijk, maar werd ook lange tijd overheerst door de Spanjaarden. Het eten in deze staat is zo vreselijk lekker, de eigen cajun-keuken, veel vis en vlees en spicy eten. Geen wonder dat de mensen in New Orleans als de dikste mensen ter wereld bekend staan. Popeye's, Raising Cane's, een aantal fastfood-restaurants die ze alleen maar in Louisiana of in het zuiden van de VS hebben.
Het is niet te bevatten dat er nu zo'n grote stad met zo'n mooie geschiedenis bijna compleet is weggevaagd. Iedereen die er wel eens heeft rondgelopen weet dat de sfeer in New Orleans zo uniek is, dat je het nergens anders kunt voelen. Als je over Bourbon Street loopt, valt het onmiddellijk op hoe losjes de sfeer is, en hoe de toeristen ook maanden na Mardi Gras met Mardi Gras beads om hun nek lopen ;).
Kortom, New Orleans, een van de mooiste steden ter wereld! Maar nu is er niets van over. Sinds dinsdag probeer ik contact te hebben met de mensen daar, maar het is bijna onmogelijk om telefonisch contact te leggen, omdat er een aantal palen naar beneden is gevallen en de netwerken overbelast zijn. Maar ook zitten veel mensen zonder stroom en internetverbinding, dus zo zijn ze ook niet te bereiken!
Shelters
Na heel veel geprobeer kreeg ik gisteren mijn gastzus te pakken en zij vertelde me dat ze weer op weg gingen naar Baton Rouge om zo lang daar te blijven totdat de situatie weer veilig wordt in New Orleans. Haar vriend gaat dan naar alle waarschijnlijkheid maandag terug naar de stad om zijn huis te bekijken, wat spullen mee te nemen en weer terug te gaan naar Baton Rouge. Ze wonen trouwens bij haar ouders, mijn gastouders, zo lang het moet.
De shelters zitten bijna allemaal vol in Baton Rouge, scholen gaan pas volgende week weer open en zelfs in Baton Rouge heerst choas alom. Er zijn zo'n 45.000 extra mensen in de stad, waardoor het overal druk is. En elke dag komen er weer nieuwe mensen vanuit het getroffen gebied naar Baton Rouge toe.
Ik doe mijn best om contact te leggen met de mensen om wie ik geef en zeker te zijn dat zij allemaal in veiligheid zijn. Verder staat hier bijna non stop de lokale televisie aan, via internet, zodat ik direct het nieuws te horen krijg als er wat is. Het zijn spannende dagen en ik slaap al dagen niet meer goed, het is zo moeilijk dat ik hier in mijn eentje zit en er zoveel mensen zijn om wie ik geef die nu door deze hel heen gaan. Ik blijf hopen dat ze straks weer hun leven op de rails kunnen zetten en ik hoop ook dat New Orleans niet compleet verloren is
"
»
»
»