De Israëlische Likuidpartij kent een heuse traditie van ruziënde en straatvechtende politici. Een kort overzicht.
1986
Congresgangers raken slaags met elkaar tijdens een machtsstrijd van toenmalig premier Shamir, Ariël Sharon en David Levy.
1990
Tijdens een congres schreeuwt Sharon luidkeels in de microfoon dat hij tegen een plan van Shamir is om de Palestijnen verkiezingen te laten houden.
1992
Shamir blijft ternauwernood partijleider na een zeer felle interne machtsstrijd met Sharon en Levy. De machtsstrijd kost Likud de daaropvolgende verkiezingen.
1993
Benjamin Netanyahu zegt openlijk op televisie dat zijn vijanden hem zwart proberen te maken. In dezelfde uitzending geeft hij overigens toe dat hij een buitenechtelijke affaire heeft gehad.
1998
Likud-hardliners dwingen Netanyahu vervroegde verkiezingen uit te schrijven omdat de premier een deal wil sluiten met de Palestijnen. Netanyahu verliest vervolgens de stembusgang.
2002
Sharon wint een stemming in Likud van uitdager Netanyahu en blijft partijleider.
2004
Likud vernedert premier Sharon door zijn Gazaplan af te wijzen. Later stemt de partij toch in.
2005
De uit het kabinet-Sharon gestapte Netanyahu (i.v.m. Gazaplan) daagt Sharon opnieuw uit als Likudleider. In de media gooien Sharon en Netanyahu elkaar allerlei verwijten naar het hoofd.
»
»
»